Ze staarde wat naar buiten.
het had niets om het lijf.
het leek niets voor te stellen,
wat zinloos tijdverdrijf.
't Verleden leek bevroren,
een fractie in de tijd,
zo stil en zo verloren
beeld van afwezigheid.
't Verleden leek bevroren,
een fractie in de tijd,
zo stil en zo verloren
beeld van afwezigheid.
Maar keek je in haar ogen,
dan zag je zoveel meer.
haar jeugd, haar lief, haar leven,
de dagen van weleer.
Copyright © Ingrid Punt augustus 2011

Zo mooi en ontroerend ! xxx
BeantwoordenVerwijderenZonder gekheid, dank je wel Ron xxx
VerwijderenVerzonken in zichzelf, in de eenzaamheid van het oud worden ... je hebt het prachtig verwoord.
BeantwoordenVerwijderenHeel erg mooi.
BeantwoordenVerwijderen