Vergeten

Vergeten

Nee, ze was hem nooit vergeten,

telkens dacht ze weer aan hem,

aan de tijd dat ze nog daten,

hoe hij rook en aan zijn stem.

Met hart en ziel van hem bezeten,

nooit eerder had zij dit gevoeld,

o, wat had het haar gespeten

toen zijn liefde was bekoeld.

Altijd bleef het aan haar vreten,

constant zat hij in haar hoofd,

niemand kon zich aan hem meten,

haar levenslust sindsdien verdoofd.

En de dagen werden jaren,

vijfenzestig in 't totaal,

niemand kon het echt verklaren

maar ze bleef aan hem loyaal.

Het was moeilijk te verteren,

een liefde zo zwaar overschat,

tot zij begon te dementeren

en hem eindelijk vergat.

(c) Ingrid Punt september 2013