11 september

 Gewoon een dag als alle andere dagen.
 Mensen gingen naar hun werk, kinderen naar school.
 Niemand had enig benul dat haat zou regeren die dag
 en het leven daarna nooit meer hetzelfde zou zijn.

11 september

Ze is al zo laat

heeft geen tijd voor ontbijt,

alleen een slok koffie,

nog niet voorbereid.

Haar sleutels, haar tas,

een knipoog, een kus,

met haren nog warrig

springt zij in de bus

Met ogen timide

kijkt zij nog eens om,

haar hart voelt zo triest

maar geen notie waarom.

De lift naar kantoor,

dan gehaast naar haar plek,

collega’s negerend

vandaag geen gesprek.

Ze was al zo laat,

had geen tijd voor ontbijt,

nog maar een slok koffie,

was niet voorbereid

op een té vroeg afscheid,

voor niemand bestaat

er een zinnige reden voor

verwoestende haat.

© Copyright 11 september 2012