Op haar retour

Op haar retour

Verdwaald in een vaag labyrint van brokkelige smalle wegen waarvan

het eindpunt wordt verzwegen, 

zoek ik de moeder maar vind het kind. 

'Ach zuster, bent u daar alweer?'

ik bied haar troost, sus haar gestel, 

hemel haar op, ik streel haar vel

speel trouw het spel en figureer.

      

Speur naar de vrouw die zij eens was,

een spoor van twijfel vult haar ogen,

'Ik ken jou toch?' ze klinkt bedrogen,

'jij zat net naast mij in de klas!'

Haar bord en bed onaangeroerd,

nu lust en rust op hun retour

ligt magere Hein reeds op de loer,

maar moeder is allang ontvoerd. 

Heeft deze klucht nog enig zin ...

heeft ooit een god dit zo bedoeld, 

keert alles terug naar het begin ... ?

Puntje december 2015

Vrijheid

Vrijheid

Laat men nooit zeggen dat het went,

dood en verderf pal voor de deur,

die doelgerichte willekeur,

"Hoe extremisme te verdragen, 

zijn wij bestand tegen terreur?"

we hullen ons in diepe rouw,

maar zijn daarmee nog niet 

verslagen, zolang de mens 

nog liefde kent, blijven 

wij onze vrijheid 

trouw.

Puntje november 2015

Oud

Oud

Het zwarte gat vult haar geheugen,

haar perkamenten lijf voelt broos,

mobiliteit die niet wil deugen

maakt dagen traag en eindeloos.

De conversatie kwijt ... bedorven,

een dialoog niet meer vertrouwd,

nu haar kompanen zijn gestorven

raakt kant noch wal, het snijdt geen hout.

Gedachten niet meer te herleiden,

een ademtocht een heldendaad,

nu zelfs de dood haar lijkt te mijden

blijft eenzaamheid haar kameraad.

Puntje november 2015

Doelloos

Doelloos 

Veel viel er niet meer uit te leggen

de stilte kreeg de overhand,

wat zwijgen tot gevolg kon hebben

lazen ze dagelijks in de krant ...

maar zelfs de passie was verdwenen

geweld misplaatst ... zonder gevoel

en in een helder licht beschenen 

waren zij niet elkanders doel.

Puntje november 2015

Kinderspel

Kinderspel 

Na eindelijk met mezelf in 't reine

schijnen de dagen veel te kort,

de tijd gaat snel, de jaren tellen

nu het steeds vroeger later wordt.

De scherpe kantjes zijn verdwenen,

zacht gepolijst en rond geslepen

fluit ik mijn woorden vaker terug 

om met fluweel te onderstrepen.

Ik leer vergeten en vergeven,

niet langer hinder van oud zeer,

omarm de eenvoud van het leven,

ik adem en relativeer.

Teveel onmogelijke dromen,

waarmee ik mij niet langer kwel,

het leven moet je overkomen,

op 't eind blijkt alles kinderspel. 

Puntje oktober 2015

Afgedankt

Afgedankt

Een bipolaire populier zorgde

in Trier voor veel vertier, soms

was hij down, vertrok geen spier,

vervolgens hyper aan de zwier.

De populier was populair 

bij vriend en vijand om zijn flair,

totdat depressie triomfeerde, 

Trier hem weer snel de rug toekeerde.

Puntje 2015

Verloren tranen

Nee, ik kan ze mij niet heugen

die weidse zeeën van verdriet,

de laatste dag waarop ik huilde,

nu onbereikbaar grondgebied.

Een lach gestoeld op louter leugen,

 thans voelt mijn vreugde hypocriet,

sinds wanhoop zich terloops verschuilde, mij blij en monter achterliet. 

Nu dat mijn treurnis is verpand,

houd ik emoties in de hand,

doch weet mijn blijdschap zeer fragiel, 

want tranen reinigen de ziel.

Puntje oktober 2015