Nee, ik kan ze mij niet heugen
die weidse zeeën van verdriet,
de laatste dag waarop ik huilde,
nu onbereikbaar grondgebied.
Een lach gestoeld op louter leugen,
thans voelt mijn vreugde hypocriet,
sinds wanhoop zich terloops verschuilde, mij blij en monter achterliet.
Nu dat mijn treurnis is verpand,
houd ik emoties in de hand,
doch weet mijn blijdschap zeer fragiel,
want tranen reinigen de ziel.
Puntje oktober 2015
Geen opmerkingen:
Een reactie posten