Fundering

Fundering

Solide, stevig ... sinds hun trouwen

verbintenis van struis en stoer,

leek liefde toen uit steen gehouwen,

toch lag verval reeds op de loer.

Goed metselwerk niet wars van scheuren, 

na achterstallig onderhoud,

viel de fundering te betreuren,

de kamers muf, vermolmd hout.

Op de ruïnes van vertrouwen, 

blijkt liefde meer een handvol gruis, 

't was renoveren of verbouwen,

uiteindelijk gaf er niemand thuis.

Ingrid Punt juli 2015

Tijdloos

Tijdloos

De vogel was zomaar gevlogen,

het huis was stil, de deur bleef dicht, 

hij was zo stipt, leek zo bewogen,

gezwicht voor vrijheid toch wellicht.

Ikzelf, ik ben niet zo gedreven,

totaal geen notie van de tijd,

te laat ... het is me vaak vergeven,

uiteindelijk raak je vrienden kwijt.

Vanmorgen heb ik hem gevonden,

met bekje open in een hoek,

na reanimatie goed verbonden,

mijn koekoeksklok zegt weer ...

 koekoek!

Ingrid Punt juli 2015

Milder

Milder

Geen onvertogen woord meer

of beleefdheid voor de vorm,

geen wrevel, drift of desastreuze 

stilte voor de storm.

Niet langer tergen zij elkaar

op zoek naar het gelijk,

begrip en wederzijds respect

zet zoden aan de dijk.

Veel milder zijn ze naar elkaar

nu gramschap is vertrokken,

wanneer er niets te breken valt

zit niemand met de brokken. 

Ingrid punt juli 2015

Uitverkoren

Uitverkoren

Carrie was een mooie meid,

haar gewelddadigheid ten spijt

stonden de mannen in de rij,

een keuze maken een karwei.

Tom was best leuk, Piet te

lachwekkend, Martijn liet boeren,

weerzinwekkend ... Tom was bezet, 

Piet had bravoure,  Martijn viel

af met zijn geboer.

Ondanks haar moeders wijze raad

ging ze voor Tom, heel adequaat 

probeerde zij hem te bekoren,

tenslotte was hij uitverkoren.

Ze wilde Tom en Tom alleen,

toch bleef Tom trouw aan zijn Heleen. 

stuitend en moeilijk te verkroppen, heel 

haar affectie naar de knoppen.

 

Avances lieten hem nu koud,

sukkel, schlemiel, waar ging het fout?

die wispelturigheid zo stom,

ze bracht hem om, adieu, dag Tom! 

Mama kon het maar slecht verteren

hoe kon het toch zó escaleren. 

'mijn kleine meid, wat een verdriet ... 

probeer het nog maar eens met Piet.'

Ingrid Punt juni 2015

Heimwee

Heimwee

Mijn vader leest mij sprookjes voor

tegen een wit steriel decor,

prinsessen, reuzen, heksgespuis 

bevolken nu het ziekenhuis.

Zijn stem als balsem voor mijn ziel

brengt heimwee terug naar zeer nihil,  

de zuster loopt al op de gang,

dus snel een kusje op zijn wang.

Nog één verhaaltje, papa kom

want straks is het bezoekuur om,

veel langer valt het niet te rekken

'meneer u moet nu écht vertrekken.'

Blinde paniek, 'k wil met hem mee

maar slik mijn tranen weg, gedwee 

zwaai ik hem uit, forceer een lach en 

houd me flink, tot morgen ... dag ...

Ingrid Punt juni 2015

Depressie

Depressie

Opgejaagd, geen enkel houvast,

nergens is zij nog beschut,

draagkracht legt het af van draaglast,

langzaam raakt ze uitgeput.

Radeloos ineengedoken,

jaren thuis in dat stramien,

liever maar een been gebroken

dan kon men iets aan haar zien.

Zielenpijn niet te bevatten,

vaak te laat voor men iets merkt,

menigeen zal onderschatten,

zoveel leed blijft onverwerkt.

Vrij van pijn en met een glimlach

om een levenloze mond,

eindelijk rust - 't was op een vrijdag -

dat zij haar utopie vond.

Ingrid Punt 

Wilskracht

Wilskracht 

Nieuwbouwwijken zonder bomen,

zelfs geen nietig stukje groen,

nul natuur om weg te dromen

-mensen hebben veel te doen-

Nergens nog een plant of takje

aan een reling of balkon,

onrust weet zich graag geborgen 

achter muren van beton.

Tussen al dat jachten, jagen,

asfalt, woon en werkverkeer,

ziet de klaproos kans van 

slagen ook al oogt zij nog zo teer.

Roze, bloedrood of scharlaken,

vrij van schema, zonder plan,

bloeit zij weelderig en tierig

simpelweg ... omdat ze 't kan.

Ingrid Punt juni 2015