Heimwee
Mijn vader leest mij sprookjes voor
tegen een wit steriel decor,
prinsessen, reuzen, heksgespuis
bevolken nu het ziekenhuis.
Zijn stem als balsem voor mijn ziel
brengt heimwee terug naar zeer nihil,
de zuster loopt al op de gang,
dus snel een kusje op zijn wang.
Nog één verhaaltje, papa kom
want straks is het bezoekuur om,
veel langer valt het niet te rekken
'meneer u moet nu écht vertrekken.'
Blinde paniek, 'k wil met hem mee
maar slik mijn tranen weg, gedwee
zwaai ik hem uit, forceer een lach en
houd me flink, tot morgen ... dag ...
Ingrid Punt juni 2015
Geen opmerkingen:
Een reactie posten