Pagina's

zaterdag 1 februari 2014

Pamperen



Pamperen

Een moeder ben je voor altijd
dat kun je niet verleren,
al zijn ze nu volwassen
hebben ze een leuk gezin.

Je hebt ze maar een korte tijd
dat moet je accepteren,
je blijft toch op hen passen,
dat zit er nu eenmaal in.

Probeer het maar te temperen,
wellicht zal het niet lukken,
de zorgen om haar kinderen
zit moeders in het bloed.

Ze zal hen blijven pamperen
hun fouten en hun nukken,
die kunnen haar niet hinderen
ze zijn haar grootste goed.




© Ingrid Punt mei 2013

vrijdag 31 januari 2014

Mijn eiland


Het blijft een mooi gegeven ... 
de mooiste avonturen
kun je in je hoofd beleven. 




Mijn eiland

Ik draag een eiland met me mee,
compleet met bos en duinen,
zon … parelwitte stranden en
een zee blauw als azuur.

Wanneer ik maar behoefte voel
kan ik het land afstruinen,
de weg erheen is kort en
vooralsnog niet al te duur.

Mijn voeten in het warme zand
de branding rond mijn benen,
indien de zon erg brand
vind ik verkoeling in het bos.

Een zeilschip ligt voor anker
dus ik ben ook zo verdwenen,
wanneer ik wil gaan varen,
gooi ik alle trossen los.

Voor anderen onzichtbaar
het 'leeft' voornamelijk in mijn hoofd
en blijft altijd bereikbaar
voor ieder die er in gelooft.

Dus als het me te druk word
of soms eventjes te zwaar…
dan sluit ik snel mijn ogen
en dan is mijn eiland daar.



© Ingrid Punt  mei 2013




donderdag 30 januari 2014

Illusie



Illusie


Nu je mij niet meer kunt raken
en ik eindelijk ben verlost,
zie ik klaar en o zo helder
wat een tijd het heeft gekost.

Raadselachtig, onbetrouwbaar,
fictie, wazig, nooit paraat,
onbestemd en twijfelachtig
droombeeld, zonder ruggengraat.

Hersenschim kwam tot bedaren
waar hij lang en breed regeerde,
bleek na veel verspilde jaren
die illusie de verkeerde.

Door dat vage zelfbedrog
-veel geleerd, ik ben er nog -
kwam dan eindelijk de conclusie ...
er is meer dan een illusie.


© Ingrid Punt mei 2013



dinsdag 28 januari 2014

Fenomeen



Fenomeen


Een toonbeeld van grote perfectie
heus, zoals zij bestaat er geen,
een ware engel hier op aarde
knap, fraai, bijzonder fenomeen.

Haar inzicht, preken en adviezen,
doorspekt van dwang ... zonder respect,
voor heel de meute en de horde
uit zij zo graag haar intellect.

Zij kan en weet heus alles beter, 
qua taalgebruik immer correct,
haar eigen leven goed op orde, 
ja, zelfs haar kapsel zit perfect.

Zo hoogbegaafd en fijngevoelig,
geeft vrienden meer dan dat ze krijgt,
althans, dat doet ze hen geloven
de meute luistert, zucht en zwijgt,

Trek haar deskundigheid in twijfel ...
ze laat je vallen, nu meteen, 
want mensen met een eigen mening
daar stapt ze liever overheen.

Aan zo'n vriendin valt niet te tippen 
perfect, lieftallig en zo wijs...
verscholen achter die façade
schuilt een groot hart, zo koud als ijs. 


© Ingrid Punt januari 2014











Vlieland




Vlieland


De schemer heeft al ingezet
en zonlicht gaat al uit...
het ruizen van de golven
slechts het enige geluid.

Een vlinder maakt haar 
laatste vlucht, lichtzinnig, onbewust,
totdat ze sierlijk neerstrijkt,
schijnbaar in haar lot berust.

De avond neemt bezit... 
het wad sluit traag en kalm de ogen
en geeft zich over aan het tij
lijkt stil en onbewogen.

Halsstarrig vliegt een meeuw 
in klein, geluidloos, stil verzet
gelaten, deinend op de wind,
bevallig, fraai ballet.

De nacht valt over Vlieland...
zelfs de stilte neemt haar rust
tot straks een frisse ochtendbries
het eiland wakker kust.


© Ingrid Punt 7 mei 2013





maandag 27 januari 2014

Het Wad


Het Wad

Met een kop vol met zorgen,
en mijn schoenen vol lood,
kom ik aan bij de haven...
sleep mezelf op de boot.

Aldoor jachten en jagen
met het hart in de keel,
overdenk ik mijn vragen...
oh, wat zijn het er veel.

De geluiden verstommen,
brute kracht van de wind
doet mijn zorgen verdommen,
ben weer vrij als een kind.

Met de beukende golven,
het geluid van de meeuwen
overleeft de natuur ons 
al eeuwen en eeuwen.

Laat het denken voor later,
hier ... ver weg van de stad,
heeft de stress nog geen vat
op de kracht van het wad.

Ingrid Punt 3 mei 2013

zondag 26 januari 2014

Franje


Franje

De prins heeft nu een nieuwe baan
zijn moeder heeft weer vrij…
tijdens een workshop kleien
is ze weer van de partij.

Ze hoeft niet langer naar het volk
te wuiven en te knikken
en bij verdriet ...  lief lachen,
dikke tranen weg te slikken.

Mag weer gewoon zichzelf zijn,
weet ze nog hoe je dat doet?
hoewel, een ritje op haar paard,
doet hoogstwaarschijnlijk goed.

Oranjeklant, dat ben ik niet
dat mag u van me weten,
niet meer van deze tijd, die
mensen hebben geen privé.

Daarom ben ik zo blij voor haar,
heb haar nooit iets verweten...
 gun haar dus nu oprecht haar
welverdiende A.O.W.
  
Toch moet mij nog iets van het hart
-al hou ik niet van franje-
als heel het volk schreeuwt 
‘Republiek’
dan ben ik vóór Oranje.


© Ingrid Punt 30 april 2013