Het Wad
Met een kop vol met zorgen,
en mijn schoenen vol lood,
kom ik aan bij de haven...
sleep mezelf op de boot.
Aldoor jachten en jagen
met het hart in de keel,
overdenk ik mijn vragen...
oh, wat zijn het er veel.
De geluiden verstommen,
brute kracht van de wind
doet mijn zorgen verdommen,
ben weer vrij als een kind.
Met de beukende golven,
het geluid van de meeuwen
overleeft de natuur ons
al eeuwen en eeuwen.
Laat het denken voor later,
hier ... ver weg van de stad,
heeft de stress nog geen vat
op de kracht van het wad.
Ingrid Punt 3 mei 2013


Prachtig !!
BeantwoordenVerwijderenDank je wel Mieke :D
VerwijderenDank je Anneke ;-)
BeantwoordenVerwijderen