Rust

Rust

Zonder mes op de keel

zei hij eigenlijk niet veel,

uren gingen voorbij

zonder dat hij iets zei.

Ook al was er gebrek aan

een diepgaand gesprek,

tijdens hun samenzijn

voelde zij zich best fijn.

Rustig zaten ze daar,

star en strak bij elkaar,

op die bank aan het plein,

stil en zwijgzaam te zijn.

Omdat zij hem niets vroeg

was er stilte genoeg,

geen verhaal ... zonder woord

bleef de rust onverstoord.

Met het mes op je keel

zei hij nog steeds niet veel ...

maar misschien onbewust,

vond zij toen juist haar rust.

Puntje november 2014

Sensueel

Sensueel

Er hangt iets van verkoudheid in de lucht en in mijn keel,

een hese stem, een tranend oog,

mijn neus houdt het niet lang meer droog,

ik hoor je zeggen; 'boeien!'

nee, niet echt sensationeel,

toch heb ik wel een punt waar ik 

mee worstel en mee speel,

een hese stem is sexy en klinkt

heel erg sensueel,

bedank me dus maar hartelijk

als ik mijn virus deel.

Puntje november 2014 

Destructief

Destructief

Een vloek, een sneer ... je gaat tekeer,

sloopt, tiert en brult, 't is ieders schuld, 

breek af, vernietig elk gevoel,

jouw razernij mist nooit zijn doel.

Heel destructief speel jij weer quitte, 

maskeert daarmee een groot verdriet, 

trap van je af ... met eigenhaat

weet jij jezelf het meest geschaad.

Puntje oktober 2014

Harde hand

Stefan Heilemann

Harde hand

Met de deurknop in haar handen

slaat de twijfel in haar jas,

hangt het lood zwaar in haar schoenen, 

iets van spijt vult traag haar tas. 

De herinnering weegt zwaar,

zoals de geur van zijn sigaar,

zijn zachte lach ... zijn harde hand,

-dat laatste koste haar een tand-

Moeizaam gaat de voordeur open

-zijn dode lijf blokkeert de weg-

met één tand minder bleef ze hopen,

hardleers ... dat was zijn grootste pech.

Hij brak haar hart, haar tand, haar neus ... 
en liet haar eigenlijk 

geen keus.

Puntje oktober 2014

Dilemma's

Dilemma's 

Een tube tandpasta, ach ja ...

ik kan er uren naar staan turen,

goed lees ik de beschrijving na,

het moet goed schoon, maar mag niet schuren. 

Gevoelig tandvlees, prettig smaakje,

zo geeft mijn tandarts -met dat haakje- 

steeds weer een ander wijs advies, 

maar antitandsteen ... bah ... smaakt vies!

Wie, wat of welke moet ik kiezen,

bang om mijn kiezen te verliezen,

stel ... dat ik de verkeerde kies.

Daarna de shampoo aan de beurt,

volume, glans, roos, stijl of krullen,

de rijen drie maal afgespeurd...

welk mankement moet ik verhullen.

Och, ik word gek van zoveel keus,

sta met mijn handen in het haar,

gespleten, droog, vet of poreus,

ik ben en blijf een twijfelaar.

Dan naar de deo .........

ja ... dag!!!

Puntje oktober 2014 

Scharrelkippenboerderij

Scharrelkippenboerderij

Vrij en blij, werkte zij,

tevreden op de boerderij 

werken, eten, slapen, tucht

en soms een zucht- dat gaf weer lucht. 

Ondanks haar lelijkheid was zij 

een zeer begeerlijke partij,

dankzij haar pluimveehouderij

was hij er als de kippen bij.

Haar blik dwaalt af over het land,

ach, liefde was nooit relevant,

na wat geklooi tussen het hooi,

volgde de trouwerij ... 't was mooi ... 

Zo trok haar leven haar voorbij

er kwamen ook geen kinderen bij,

gescharrel blijft een zwaar karwei,

eenzaam ... maar blij met ieder ei. 

Puntje oktober 2014

Sprookje

Sprookje 

Ergens in een heel ver land

was iets opmerkelijks aan de hand,

er was geen krant en geen tv,

de mensen leefden pais en vree.

De koning leed een duur bestaan 

waar hij gewoon zijn gang kon gaan,

er was geen wrevel en geen haat,

want 't volk wist van de prins geen kwaad.

Na zijn ontbijt -thee en beschuit,

de koning liet zijn hondjes uit-

vond hij 't geluk ... het is me wat ...

zomaar ... onder een eikenblad.

Zijn vrouw -een nuffige prinses-

propte de vondst snel in een fles,

kraaide, haar mond nog vol bonbons,

"Geluk is nu alleen van ons!"

Het volk werd triest, kommer en kwel,

zonder geluk vaart niemand wel,

het lachen was het plebs vergaan,

leefden een somber zwaar bestaan.

De koning had geen flauw idee ...

vrouwlief zat er totaal niet mee,

't geluk stond duurzaam aan hun kant,

het kwam niet uit -er was geen krant.

Zijn oma zat met kromme tenen,

als zij 't gepeupel hoorde wenen

gaf ze gehoor, hoefde geen tolk,

zij stond veel dichter bij het volk.

Op zekere dag, vrij ongewoon ...

streek zij heel zacht over zijn kroon

"mijn jongen, heus ... ik kan niet velen, 

dat jij 't geluk zelfs niet kunt delen." 

Brak snel de fles en riep "bevrijd!

een koning die zijn volk misleidt

is absoluut niet toegewijd."

Prinses en koning bleven nukkig

't volk leefde lang en zéér gelukkig.

Puntje oktober 2014