Harde hand

Stefan Heilemann

Harde hand

Met de deurknop in haar handen

slaat de twijfel in haar jas,

hangt het lood zwaar in haar schoenen, 

iets van spijt vult traag haar tas. 

De herinnering weegt zwaar,

zoals de geur van zijn sigaar,

zijn zachte lach ... zijn harde hand,

-dat laatste koste haar een tand-

Moeizaam gaat de voordeur open

-zijn dode lijf blokkeert de weg-

met één tand minder bleef ze hopen,

hardleers ... dat was zijn grootste pech.

Hij brak haar hart, haar tand, haar neus ... 
en liet haar eigenlijk 

geen keus.

Puntje oktober 2014