Déjà vu.
Wanneer ik plotseling hoor fluiten,
- het maakt niet uit wie, wat of waar -
emoties moeizaam uit te sluiten,
verwarring ... zonder veel bezwaar
veert mijn hart op en maakt een dansje,
bijzonder wonder ... is het heus?
wellicht bestaat er nog een kans je
staat ineens weer voor mijn neus.
Het fluiten staakt, rest nog de stilte
en ik? ik sta weer in het nu ...
geluid bevroren, zelfs mijn oren
misleid door wrede déjà vu.
Ingrid Punt juni 2014
Heel erg mooi.
BeantwoordenVerwijderen