Migraine
Er speelt een symfonieorkest
luid tussen beide ogen,
Vivaldi, Mozart en Chopin
met moeite te gedogen.
Tweede viool van laag allooi,
haar fijn besnaardheid klinkt best mooi
en brengt de harp -zich onbewust-
mijn hoofd melodieus tot rust.
Hard slagwerk, ho ... ik geef de geest,
nu is het wel genoeg geweest,
de pauken gaan nog even door,
mijn trommelvliezen, geen gehoor.
De dirigent -ik haat die vent-
is duidelijk in zijn element,
hij zweept hen op, en leidt vol vuur
-bonkende hoofdpijn, al een uur-
De akoestiek is magnifiek,
mijn holtes ongewild publiek,
na tuba, hobo, klarinet ...
genoeg gekweld, ik ga naar bed.
© Ingrid Punt juni 2014
© Ingrid Punt juni 2014
Wat herkenbaar.
BeantwoordenVerwijderenBen altijd blij als ik er vanaf ben en hoop tevergeefs dat het nooit meer terug komt.
Zelf heb ik er gelukkig geen last van -even afkloppen- Anneke,
BeantwoordenVerwijderenMaar mijn moeder vroeger des te meer. Dan lag ze in bed met de gordijnen dicht en kon geen geluid velen.