Overbodig

Overbodig

Alleen en wat verloren

sta je eenzaam langs de kant,

een ieder gaat eraan voorbij

geen mens pakt nog jouw hand.

je denkt weer terug aan vroeger

toen je jong was en geliefd,

vaak had een man je nodig,

oh ... wat was je snel verliefd.

dat waren mooie dagen

telkens wist je te bekoren,

nu rijdt men héél snel langs je heen,

de wind suist om je oren.

geen mens die jou hier nog ziet 

staan ... te oud en overbodig

hoe vaak jij hen geholpen hebt,

men heeft jou niet meer nodig.

je weet het einde is nabij,

eens zullen ze je lozen,

het leven van een praatpaal

gaat nu niet meer over rozen.

© Ingrid Punt april 2013