Twijfelaar

Twijfelaar

Hij kleurt haar hart in vele tinten,

van helderrood tot donkerblauw,

ook grijs en zwart neemt zij ter harte

en geeft hij haar in ogenschouw.

't Palet van liefde kent geen grenzen,

hij verft en schildert lustig door,

wat meer zou zij zich kunnen wensen,

nu zij haar hart in kleur verloor ... 

Het resultaat valt te betreuren

als zij zegt dat zij hem bemint,

houdt hij zich ondanks al die kleuren

oost-Indisch doof en kleurenblind.

Puntje oktober 2016

Hersenschim

Hersenschim 

Vanmorgen zag ik je weer fietsen,

althans ... ik dacht dat ik je zag,

jouw silhouet, diezelfde blijheid,

nog steeds die onbezorgde lach.

Riep ik je met geringe twijfel

waardoor je mij niet hebt gehoord,

of was jouw naam net als jouw leven

al eerder in de kiem gesmoord?

Ik zwaaide maar jij bleef negeren,

alsof je net als ik wel wist,

dat ik jouw dood moest accepteren

en ik me pijnlijk had vergist.

Puntje

Crime scene

De liefde speelt vervaarlijk spel

als hoogverraad klinkt in zijn woorden,

zou zij hem nu ... of straks vermoorden ...

ze reageert nu eenmaal fel.

Zijn ogen star, zijn blik gebroken,

al trekt het bloed in het tapijt

en vergt het wissen zeeën tijd,

hoeft zij nu lekker niet te koken.

Straks neemt ze wel een broodje kaas,

al geeft de breuk veel nare scherven,

laat zij haar eetlust niet bederven,

wel jammer van haar mooie vaas.

Puntje augustus 2016

Stairway to heaven

Tot tweemaal toe de trap genomen,

de derde keer liet zij verstek,

terwijl ze boven moest bekomen

brak plots haar hak en ook haar nek.

De trap had tweeënveertig treden, 

tijdens haar val had ze geteld,

ze was er zó vanaf gegleden, 

lag onderaan ... totaal geveld.

Natuurlijk had hij haar zien liggen,

maar buurman was weer ladderzat,

dan zag hij schapen aan voor biggen,

hij dacht 'verrek, een nieuwe mat.'

Puntje juli 2016

Schoon schip

De grote schoonmaak is begonnen,

haar hart smetteloos fris gesopt,

het zingt een lied van onbezonnen

gevoelens worden uitgeklopt.

Tranen van spijt hangt ze te drogen,

naast witgewassen zwarte rouw,

klein stil verdriet kan ze gedogen

in een mooi lijstje op de schouw.

Haar kerfstok met wat vage kringen

wordt tot aanvaardbaar afgeschuurd,

naargeestige herinneringen

gestoft en er op uit gestuurd.

Een schone lei nog onbeschreven,

blokkades gaan niet langer schuil 

maar zijn gewassen en gesteven,

't verleden gaat bij het grof vuil.

Puntje juli 2016 

Corset

Mijn Tante Jet draagt een corset,

hij gaat nooit uit, zelfs niet in bed.

Een witsatijnen met baleinen laat

tante's middel haast verdwijnen.

Haar wespentaille blijft maar slinken

en is niet dikker dan twee pinken.

Mijn tante Jet -zeer nauwgezet- 

wist bij een uitgebreid buffet

de eerste gangen te omzeilen, maar 

het dessert deed haar toch kwijlen.

Gooide haar schroom snel overboord,

dat toetje was het slotakkoord.

Zonder belet at ze koket een 

kolossale ijssorbet, haar maag 

kwam vreselijk in het nauw, 

haar teint werd grauw toen viel ze flauw.

Sindsdien heeft zij een strak rantsoen

van eens per dag één schijf citroen.

Puntje juli 2016

Service

Dhr. van Dalen vreest een zelfmoord,

hij en zijn molen draaien door, 

zijn schreeuw om hulp blijft onbeantwoord,

men zet hem op 't verkeerde spoor.

'Wie heeft dit nummer aanbevolen?

ach draait hij door? dat is niet fijn,

maar heus meneer, voor deze molen

moet u bij iemand anders zijn.'

Zo wordt hij telkens doorverbonden,

'meneer van Dalen, één moment,'

met een kluitje in het riet gezonden,

als een verdwaalde consument.

Verdraaid, hij laat zich niet meer sturen

steeds van het kastje naar de muur, 

dit mag écht niet veel langer duren,

die molen was godsgruwelijk duur!

'Wij zullen alles terug betalen.'

gelukkig, o wat is hij blij,

'ach nee helaas ... meneer van Dalen,

uw jaar garantie is voorbij.'

Puntje juli 2016