Vervlogen dromen "voor Petri"

"Voor Petri"

Vervlogen dromen

Geknakt en in de kiem gesmoord

zijn al jouw toekomstdromen

bedekt in een vroegtijdig graf

om nimmer uit te komen.

Jouw jeugd en levenslust ten spijt,

de dood, hij maakt geen onderscheid,

hij nam ... al wat hij achter liet ...

een diep geworteld groot verdriet.

Laat nu maar los en klim omhoog

tot ver voorbij de regenboog,

dag lieve jongen ... rust maar zacht

er wordt niets meer van jou verwacht

en ook al komt het nooit meer goed,

herinneringen blijven zoet.

Puntje januari 2016

Tot ziens

Tot ziens ... 

Het leven en de mensheid moe

en aan zijn laatste reutel toe,

raakten de buren in mineur

er hing zo'n penetrante geur.

een jaar nadien begreep men pas

dat buurman echt ter ziele was.

de boodschap die hij achter liet?

"Tot ziens ... ik ben er even niet!"

Puntje januari 2016

Uitgelezen

Uitgelezen

Ondanks haar heftige verlangen

bleef zij het boek dat hij niet las,

hun tegenstrijdige belangen

liepen voortdurend uit de pas.

vermaakt hield hij het hart gevangen

dat wilde zijn wat ze niet was,

veel zou er niet van blijven hangen,

wat donkere wolken en zijn jas.

Puntje januari 2016

Op haar retour

Op haar retour

Verdwaald in een vaag labyrint van brokkelige smalle wegen waarvan

het eindpunt wordt verzwegen, 

zoek ik de moeder maar vind het kind. 

'Ach zuster, bent u daar alweer?'

ik bied haar troost, sus haar gestel, 

hemel haar op, ik streel haar vel

speel trouw het spel en figureer.

      

Speur naar de vrouw die zij eens was,

een spoor van twijfel vult haar ogen,

'Ik ken jou toch?' ze klinkt bedrogen,

'jij zat net naast mij in de klas!'

Haar bord en bed onaangeroerd,

nu lust en rust op hun retour

ligt magere Hein reeds op de loer,

maar moeder is allang ontvoerd. 

Heeft deze klucht nog enig zin ...

heeft ooit een god dit zo bedoeld, 

keert alles terug naar het begin ... ?

Puntje december 2015

Vrijheid

Vrijheid

Laat men nooit zeggen dat het went,

dood en verderf pal voor de deur,

die doelgerichte willekeur,

"Hoe extremisme te verdragen, 

zijn wij bestand tegen terreur?"

we hullen ons in diepe rouw,

maar zijn daarmee nog niet 

verslagen, zolang de mens 

nog liefde kent, blijven 

wij onze vrijheid 

trouw.

Puntje november 2015

Oud

Oud

Het zwarte gat vult haar geheugen,

haar perkamenten lijf voelt broos,

mobiliteit die niet wil deugen

maakt dagen traag en eindeloos.

De conversatie kwijt ... bedorven,

een dialoog niet meer vertrouwd,

nu haar kompanen zijn gestorven

raakt kant noch wal, het snijdt geen hout.

Gedachten niet meer te herleiden,

een ademtocht een heldendaad,

nu zelfs de dood haar lijkt te mijden

blijft eenzaamheid haar kameraad.

Puntje november 2015

Doelloos

Doelloos 

Veel viel er niet meer uit te leggen

de stilte kreeg de overhand,

wat zwijgen tot gevolg kon hebben

lazen ze dagelijks in de krant ...

maar zelfs de passie was verdwenen

geweld misplaatst ... zonder gevoel

en in een helder licht beschenen 

waren zij niet elkanders doel.

Puntje november 2015