Pagina's

woensdag 26 augustus 2015

Un pet


Un Pet

Claude François uit St. Tropez,
was op de hoek van de P.C.
chef in een modeatelier.
Oké ... de sfeer leek pais en vree
maar kreeg allez plots zijn congé.
Claude is niet langer employé,
hij liet 'un pet' meld zijn dossier, 
omdat zijn curriculum vitae 
niet chique genoeg bleek
'So they say!'

Ingrid Punt augustus 2015



maandag 24 augustus 2015

Prepensioen


Prepensioen

De dood had er niet voor gekozen, maar
deed van oudsher trouw zijn plicht, 
van heiligen tot goddelozen zagen 
het laatst zijn aangezicht.

De dood, met kennis en ervaring
had eeuwenlang nog nooit verzaakt,
te nimmer gaf hij een verklaring
of had hij onderscheid gemaakt.

De dood, het kan hem niet meer boeien, een ziel weegt zwaarder in zijn hand, als hij het leven weg ziet vloeien wordt hij door schaamte overmand.

De dood, niet meer in evenwicht, 
zijn schouders broos, pijnlijk ontwricht, 
een zware last vertraagt zijn pas, 
de klad hangt wrevel in zijn jas.

Nu wil hij zich er aan onttrekken,
gesmeek, gereutel en gesnik,
hoe men het leven tracht te rekken,
en steeds weer die gebroken blik. 

De dood wil graag het leven vieren,
toch prepensioen voelt te bezwaard, 
de dood blijft dood, in hart en nieren, 
zijn klus is lang nog niet geklaard.

Ingrid Punt augustus 2015





woensdag 5 augustus 2015

Het oude huis



Het oude huis

Geratel van een koffiemolen,
geruzie of een krolse kat, 
gekoer van duiven op de daken,
geluiden van de grote stad.

Van krappe kamers, dunne muren,
gammele ramen, 's winters koud,
gehorig ... stemmen van de buren,
geen ergernis, het was vertrouwd.

Altijd een vriendje om te spelen
met negen kinderen op één trap,
de leuning gleed je naar beneden,
daarna een zweefduik voor de grap. 

Van opa kregen we een standje
en veinsde je gewoon verdriet,
dan kreeg je thee, soms met een koekje, 
mijn opa was de kwaadste niet.

Op vrijdagavond in de tobbe
met alle kinderen ... om de beurt,
met veel geluk was je de eerste,
daarna werd je op schoon gekeurd.

Die kleine oude bovenwoning,
met kolenkachel en fornuis,
waar altijd iemand op je wachtte,
veilig gevoel, het was mijn thuis.

Ingrid Punt augustus 2015

maandag 3 augustus 2015

Openbaring






Openbaring

Zou ik je nu, na al die jaren zien en 
dan nog steeds herkennen,
alwetend ... in één oogopslag,
of is het toch weer even wennen.

Raakt jouw geur, jouw stem, jouw lach, 
mijn nostalgische verlangen,
voel ik me dan nog steeds bevangen,
boezem jij in, nog steeds ontzag...

Thans ... overmand door mijn verstand
weet ik, waarom ik destijds treurde,
toen jij mij niet meer waardig keurde 
ging het voorbij en hield geen stand.

Ingrid Punt augustus 2015


vrijdag 24 juli 2015

Fundering



Fundering

Solide, stevig ... sinds hun trouwen
verbintenis van struis en stoer,
leek liefde toen uit steen gehouwen,
toch lag verval reeds op de loer.

Goed metselwerk niet wars van scheuren, 
na achterstallig onderhoud,
viel de fundering te betreuren,
de kamers muf, vermolmd hout.

Op de ruïnes van vertrouwen, 
blijkt liefde meer een handvol gruis, 
't was renoveren of verbouwen,
uiteindelijk gaf er niemand thuis.

Ingrid Punt juli 2015

dinsdag 7 juli 2015

Tijdloos



Tijdloos

De vogel was zomaar gevlogen,
het huis was stil, de deur bleef dicht, 
hij was zo stipt, leek zo bewogen,
gezwicht voor vrijheid toch wellicht.

Ikzelf, ik ben niet zo gedreven,
totaal geen notie van de tijd,
te laat ... het is me vaak vergeven,
uiteindelijk raak je vrienden kwijt.

Vanmorgen heb ik hem gevonden,
met bekje open in een hoek,
na reanimatie goed verbonden,
mijn koekoeksklok zegt weer ...
 koekoek!

Ingrid Punt juli 2015

maandag 6 juli 2015

Milder



Milder

Geen onvertogen woord meer
of beleefdheid voor de vorm,
geen wrevel, drift of desastreuze 
stilte voor de storm.

Niet langer tergen zij elkaar
op zoek naar het gelijk,
begrip en wederzijds respect
zet zoden aan de dijk.

Veel milder zijn ze naar elkaar
nu gramschap is vertrokken,
wanneer er niets te breken valt
zit niemand met de brokken. 

Ingrid punt juli 2015