Impertinent

 

Impertinent 

Impertinente vragen, 
ik stel ze graag en vaak.

nieuwsgierig, vol interesse, 
al is het niet mijn zaak.

O, wat een leuke schoenen, 
waar heb je die gekocht? 

maar zijn ze je niet iets te klein?
 - ga ik kort door de bocht -

Ben jij wel écht gelukkig? 
je oogt behoorlijk zuur...
misschien toch naar die fitnessclub 

 vanwege je postuur?

Naar welke kapper ging je
en wanneer maakt hij het af?

natuurlijk weer geen antwoord, 
ik zie ze denken "maf!"

Soms is het even wennen 
en voelt men zich gegriefd,

met impertinente vragen
maak ik me niet geliefd. 

Al lijkt het op bemoeizucht 
als ik vraag naar jouw gebrek ... 

toch is het een begin van 
een verhelderend gesprek.

© Ingrid Punt mei 2014

Splinters

Splinters

Ruw, pluk ik splinters uit mijn ziel,

schreeuw ... huil en lik mijn wonden,

koester de pijn van eenzaamheid,

als boete voor mijn zonden.

Inktzwarte dagen, eindeloos ...

zwak licht, vaag, troebel zicht,

hoop en vertrouwen op de vlucht

broos, wankel evenwicht.

Sompige mist kruipt langs mijn lijf,

dreigt mij te absorberen,

de kilte knijpt woest in mijn vel,

ik kan me niet verweren.

De zon breekt door, blij ... onverwachts

verlicht zij donkere dagen,

schildert weer kleur in mijn bestaan,

geeft hoop en stelt geen vragen.

© Ingrid Punt mei 2014

Dichter

Dichter

Ik zou mezelf geen dichter noemen,

er is teveel dat er aan schort,

om mijn gevoel te etaleren
schieten de woorden vaak tekort.

De letters vluchtig ... snel, ongrijpbaar,
als korrels zand in de woestijn,
ik graaf, ik spit en delf naar woorden,

op onbekend en braak terrein.

Soms komt het dichten naderbij,

dan weer een schot voor open doel,

 verkennen, tasten in het duister, 

het blijft een kwestie van gevoel.

Dus zoek ik spijkers op laag water, 
wed steeds op het verkeerde paard,
na eeuwig vissen op het droge

blijkt mijn gedicht geen stuiver waard.

© Ingrid Punt mei 2014

Sterfelijkheid

Sterfelijkheid

Soms ben ik van de dood doordrongen

mijn sterfelijkheid  een vaststaand feit.

het doet geen pijn, dat weet ik zeker,

meer bang voor de onzekerheid.

Wie garandeert mij een hiernamaals,

is er een hemel of een hel,

al ben ik met mezelf in 't reine

waar ik mezelf het meest mee kwel...

misschien zal ik reïncarneren,

kom ik terug, als vlieg of mug,

ontzettend zuur en doodvermoeiend,

'k lig liever op mijn dooie rug.

© Ingrid Punt mei 2014

Glimp

Beste Ingid,

Via je blog Ingrid Punt las ik wat gedichten van je die ik heel innemend vind.

Ik organiseer samen met  vrienden allerlei op het gebied van de kunst en de poëzie.

Sinds enige tijd hebben we een project lopen waaraan al 30 dichters deelnemen. Het gaat om Renga Atopia kettinggedichten.

Zou jij ook een vervolg-gedicht willen opmaken en aan ons dichtersexperiment willen meedoen? Bijgaand in bijlage zend ik je de vorige bijdragen op zodanig dat je een idee hebt waarover het gaat.. De laatste bijdrage is van de hand van Zuid Afrikaan Peter Bruwer. Mocht je er willen aan meedoen volstaat het om de laatste zin van Peter Bruwer's bijdrage over te nemen en een gedicht van ongeveer 9 regels te maken en me op te sturen. Ik zal het dan mee opnemen in ons lopend experiment.

Mijn schakel in de ketting...

de drager van dieper, helderder, betekenis en zin.

nooit zal de mens hem vinden,

ondanks hun trachten geen gewin,

'n Utopie ... vuig hersenspin,

het falen zal hen binden,

blind, zwak gebrekkig zeult men voort,

verbeten blijft men streven ... 

blijft elke glimp door tijd verstoord,

hun zoektocht in de kiem gesmoord,

de vondst hen niet gegeven.

Ingrid Punt

Plezier

Plezier

Schichtig loopt hij door de straten

langs de dames van plezier,

straks heeft men hem in de gaten,

vraagt men zich af -wat doet hij hier?

Hoe gaat hij 't verhaal ontkrachten,

verrek ... daar op de hoek staat Piet

zo te zien staat hij te wachten,

met wat geluk ziet hij hem niet.

Blote borsten, buik en billen,

hij kan het niet, al zou hij willen,

ze lonkt naar hem, maar hij zegt

"nee ... ik verloor m'n portemonnee"

Ingrid Punt mei 2014

Zondag

Zondag

Eten op zondag,

bij moeder aan tafel,

ma, wat gaan we eten,

tja, wat zal het zijn…

Misschien lof of spruitjes,

andijvie of hutspot,

met jus in een kuiltje

of toch tam konijn.

Haar kost het geen moeite

al is ze geen topkok

en staat ze geen urenlang

achter ’t fornuis.

Het kan me niets schelen

want nergens ter wereld

smaakt voedsel zo lekker

als bij moeder thuis.

Wat krijgen we toe moe,

wat hebben we na ma,

een kommetje Yoghurt

of toch hopjesvla ...

© Ingrid Punt mei 2014