Dichterbijmij

vrijdag 29 november 2013

Jouw huis

Jouw huis

Ik loop weer langs ...

andere gordijnen,

een nieuwe lamp,

de deurbel koud.

Voel langzaam aan

jouw geest verdwijnen,

het huis nu kil,

niet meer vertrouwd.

De keukentafel

leeg en eenzaam,

jouw handen niet

meer op haar kleed.

'Kan ik u helpen?'

vraagt een vreemde,

ik voel me stom ...

de dood is wreed.

dinsdag 26 november 2013

Mijn stekkie

Mijn stekkie

In de schaduw van de steiger

zwemmen vissen traag en loom,

niemand die me iets kan maken

waan me in een mooie droom

Het gekwetter van wat eenden

en geen wolkje aan de lucht,

blote voeten in het water,

een tevreden diepe zucht.

Aan de horizon gloort IJ-burg,

naast me ruist het wuivend riet.

IJ-burg is aan het ontwaken

maar haar drukte deert me niet.

In de verte glijdt een bootje

badend in de ochtendzon,

even sluit ik beide ogen,

wou dat ik hier blijven kon.

Hier op deze kale steiger

in de vroege eenzaamheid,

voel ik mij volmaakt gelukkig.

toppunt van tevredenheid.

Zo bang je te verliezen,
maar ik heb je nooit gehad,
ik had zelfs kunnen weten
dat jij ‘t vermogen niet bezat,

om iemand lief te hebben,
dat ligt boven jouw macht
en is niet te bevatten voor
de vrouw die op jou wacht.

Getracht je te ontwijken
maar ik wilde je niet kwijt,
ik bleef voor jou bezwijken,
al wat nu nog rest is spijt.

Het is geen kwade opzet,
wellicht gaat het langs je heen
en kun jij jezelf niet geven
blijft het liefst gewoon alleen.

Soms zoek je even warmte
en de zachtheid van een vrouw,
maar gaat het langer duren
krijg jij toch al snel berouw.

Dan steekt de angst de kop op,
en kruip je in je schulp.
toe speel niet meer harten…
of zoek mentale hulp.

© Copyright Ingrid Punt

Altijd dorst

Altijd dorst

Mijn tante Neel, uit Scherpenzeel
heeft continu een droge keel.

op zich niet zo bezwaarlijk,

zolang je haar een borrel schenkt
is ze niet echt gevaarlijk.

Whiskey, wodka, wijn of gin,
het maakt niet uit, het gaat er in.

zij blijft haar dorst maar lessen,

het enige dat overblijft zijn
bergen lege flessen.

De buren waren niet zo blij
met ‘t leven in de brouwerij,

vooral buurvrouw van Schinkel

-de glasbak stond pal voor haar deur-
werd gek van 't glasgerinkel.

Mijn tante kreeg een goed idee,

want ruzie, heus, daar zit ze mee.
mijn tante houd van samenhang
de overlast duurde niet lang

de glasbak staat nu in haar gang.

Maar soms maakt ze een buurtje blij

Jaap stoker van de slijterij.

haar drankzucht hielp hem uit de brand

had Jaap eerst geen klandizie…

nu leeft hij dank zij haar riant.

vrijdag 22 november 2013

Ontheemd

Ontheemd

Vandaag voel ik me rusteloos

en zelfs een beetje vreemd.

ik woon al jaren in dit huis

maar voel me nu ontheemd.

De muren komen op me af

en willen me verjagen,

een angstaanjagend voorgevoel

blijft constant aan mij knagen.

De schemerlamp schuift naderbij

lijkt mij te willen pakken,

een kast helpt hem een handje mee

de vloer laat me nu zakken.

Wat moet ik hier nog in dit huis

als tafels mij negeren ...

de koelkast en het gasfornuis

me graag willen bezeren.

Mijn meubels lijken monsterlijk

een stoel een gapend gat,

de voordeur houd me tegen

echt ... ik heb het hier gehad.

Nog even vecht ik met de bank

en met de Grand Foullard...

pleur dan de zooi naar buiten,

op naar de woon-boulevard.

donderdag 21 november 2013

Jouw stem

Jouw stem

Veel te lang te veel geleden

tot de dood je dwingend lokte

en jouw adem plotseling stokte…

het was je tijd en het was klaar.

Ik zag je moeizaam ademhalen

en bad dat god je snel zou halen,

jouw stem was nu voorgoed gebroken,

je laatste reis was eindelijk daar.

Maar ook al gaat het leven door,

gaan koningin en bank teloor,

doping, sneeuw… wat kan het schelen,

en kan ik niets meer met je delen,

klinkt het wellicht niet rationeel,

wat ik je zeggen wil is veel…

hoor ik nog even graag jouw visie

al is die niet meer actueel.

’ t Was de manier waarop je het zei,

jouw humor deed relativeren,

'k moet jouw betrokkenheid ontberen,

het is te snel al lang voorbij.

Zodra de dagen weer gaan lengen

verbeeld ik jou een nieuwe dag,

zou hem je zelf graag komen brengen

want ik verlang zo naar je lach.

Zelfs één dag niet aan ons besteed,

jouw stem, ik zal hem blijven horen
al komt de waarheid ruw en wreed

mijn utopie abrupt verstoren.

Het afscheid is te lang geleden,

maar ik mis jou nu meer dan ooit,

‘ k heb je geliefd, dus ben tevreden,

jouw stem vergeten doe ik nooit.

woensdag 20 november 2013

Fluitje van een cent

Fluitje van een cent

Het was een fluitje van een cent,

hij maakte vaardig wat zij zag.

zijn Silvie was dit zo gewend,

maar nu had hij niet echt zijn dag.

Zijn hamer die de spijker zoekt

raakt vol zijn duim, hij schreeuwt en vloekt

als zij komt vragen wat er is

slaat hij de plank volledig mis.

"Verdammt nochmal… du bist ein oen!"

"laat het dan ook een ander doen."

door haar bemoeizucht en gebral

kleurt bloed royaal zijn overall.

Zijn handen waren competent,

wat dacht ze wel, zo’n stoere vent.

mijn god, wat doet die duim nu zeer,
dit flikt ze hem niet nog een keer.

Hij timmerde nog snel een kist,

zo mooi op maat ziet men niet vaak.

zijn hamerslag de plank gemist...?

die op haar schedel was goed raak.