Liefde maakt blind

Liefde maakt blind 

Zij houdt van hem ... zo vreselijk veel,

de liefde fladdert in haar keel,

haar hart, haar ogen en haar mond 

wisten niet eens dat dit bestond. 

Liefde maakt blind wordt wel gezegd,

maar deze ziet ontzettend slecht,

zijn linkeroog kijkt met gemak

schuin in zijn rechter achterzak.

Ze houdt van hem ... zonder bezwaar,

dat slechte zicht vormt geen gevaar,

al is hij loens -nou, zeg maar scheel-

die blik vindt zij juist sensueel.

Puntje juni 2016

Wijsheid

Wijsheid

De wijsheid heb ik niet in pacht,

alwetendheid moet ik ontberen,

voor 'n lintje blijf ik in de wacht,

geen Nobelprijs zal mij vereren.

Van de geboorte tot het graf

al blijf je investeren op levenslessen, 

achteraf valt niet te promoveren.

De klappen jou ooit toebedacht

heb je te incasseren ...

of je nu tachtig bent of acht 

door te leven blijf je leren.

Puntje juni 2016

Soms

Soms

Soms vergeet in dat ik boos was 

op mezelf en iedereen,

ben ik blij met alle mensen

en de wereld om me heen.

Hoor ik alle vogels fluiten

ben ik dankbaar voor mijn zijn,

loop voorbij aan elke ruzie,

heb geen zin in chagrijn.

Ook al stroomt het van de regen,

ontdek ik dat stukje blauw

en al komt het ongelegen

je maakt mij de pis niet lauw.

Kom vandaag niet bij me zeuren 

met je muggenzifterij,

je krijgt mij niet aan het treuren,

want vandaag voel ik me blij.

Puntje juni 2016

Helder

Helder

Nee, zonder hem geen schijn van kans... 

lijkt ze gedoemd het op te geven,

is het alleen maar overleven,

verliest haar wereld elke glans.

Gaat het geluk aan haar voorbij,

zet zij geen zoden aan de dijk,

loopt zeven sloten tegelijk, 

wordt iedere klus een hels karwei.

Heel haar bestaan gehuld in mist,

moet zij op alles blind vertrouwen,

gedraagt zich lomp en onbehouwen

steeds weer die ene bus gemist.

Met hem - ondanks haar minus tien-

is ze bevrijdt van deze last,

niet langer leven op de tast,

nee, zonder bril zou ze niets zien.

Puntje juni 2016

Belaagd

Belaagd

Veelzeggend was zijn zwijgzaamheid

tot aan de dag dat hij vertrok, 

met liefde puur en zonder wrok 

liet zij hem gaan zonder verwijt.

Een vreemde plant of enge struik, 

zijn silhouet liet zich herkennen, kwam

haar toch steeds weer even jennen, 

met wassen neus en bokkenpruik.

Zijn klaagzang en zijn steen aan been

vol valse lucht en loos alarm,

altijd zijn ziel onder z'n arm,

een afschrikwekkend fenomeen.

Zijn voet bij stuk en hoge pet,

een schoen -die altijd leek te wringen 

alsof hij haar wilde bespringen,

ze werd belaagd, ja ... zelfs in bed.

Ook in haar zelfgebakken cake

zag zij wanstaltige contouren, dat 

enge hoofd bleef naar haar loeren,

waardoor ze haast van angst bezweek.

In een te duister trapportaal, 

werd ze geniepig stil beslopen, 

haar plaaggeest liet zich niet ontlopen, 

uiteindelijk werd hij haar fataal.

Puntje mei 2016

Laatste reis

Laatste reis

Verzet en afscheid vallen zwaar, 

al wil ze nog zo graag geloven

wat de bezetter doet beloven,

haar instinct neemt gevaar gewaar.

Als waardigheid haar wreed ontnomen, 

de handen leeg, de rug gekromd 

en honger haar heeft afgestompt, 

kunnen zelfs tranen niet meer stromen.

Verlost ... al is de vrijheid pril,

de vrede mag gaan zegevieren,

bevrijd van nazi's en mortieren,

al klinkt gejuich, haar stem blijft 

stil  ......

Puntje 4 mei 2016

Femme fatale

Femme fatale

Haar lief en leed wilde ze delen

met hem, een uitgemaakte zaak

het deed alleen zijn ego strelen, 

naïviteit ... voor zijn vermaak.

Die wetenschap bleef aan haar knagen, 

vrat zwarte gaten in haar ziel,

ooit kwam de dag dat hij zou vragen 

- zij hield zich dom, leek zo fragiel- 

'Vertel me eens, hoe staat het leven?'

vol huichelachtige moraal, 

zijn bloed zou aan haar handen kleven, 

die ego werd zijn feme fatale.

Puntje mei 2016