Pagina's

zondag 24 augustus 2014

De Bob




De Bob

Oom Bob valt met de deur in huis,
vaak fietst hij langs ... niet als geroepen, 
zit je net lekker voor de buis 
een bak met chippies leeg te snoepen. 

Ik zucht en hij ploft op de bank,
-hij is al jaren aan de drank-
'wat zal het zijn oom, bier of wijn?'
kijkt ie me aan met een venijn...

'Doe mij maar fris, ik drink niet meer!
Ach, toe... vooruit, voor deze keer...
maar niet zoveel, een heel klein beetje,
 want ik moet straks nog rijden weet je.'

En hup, daar gaat hij, 1,2,3 ...
de drank nog goed onder de knie,
voor ik het in de gaten kreeg
was hij goed zat ... de flessen leeg. 

Daar zit je ... drank en chips zijn op,
zegt Bob verdwaast, met houten kop
'Ik denk dat ik weer opstap mop,
jij fietst, ik ga wel achterop.'

Puntje augustus 2014 










zaterdag 23 augustus 2014

Brand


Brand

De wereld brandt en ik kijk toe, 
de leiders heersen en verdelen,
niet dat het mij niets meer kan schelen,
maar 'k ben de mensheid even moe.

Maakt men zich druk om zwarte piet,
terwijl er kinderen creperen
omdat hun ouders niet bekeren,
ver van ons bedleed boeit hen niet. 

Scandeer een leus die anderen krenkt,
de tolerantie ver te zoeken,
religie moesten ze vervloeken
als dit ons rust en vrede schenkt.

Maar haat ontkiemt, geil en wellustig
plaveit zijn weg naar heiligheid,
slapen wij argeloos en rustig
gedrenkt in valse veiligheid.

De wereld brandt en ik ben moe,
rijp voor een onbevlekt begin,
'k droom tegen beter weten in
en zou bij god niet weten hoe.

Puntje augustus 2014





donderdag 21 augustus 2014

Hazenslaapje




Hazenslaapje 


Geen vaste grond onder je voeten
als al je energie verdween,
houvast grondig afgebrokkeld, 
één voor één en steen voor steen. 

Sta je naakt met je gevoelens
in open veld geëtaleerd,
schrikken vogels van jouw aanblik,
de lijster heeft zijn lied verleerd.

Sleep tragisch verder op je tandvlees, 
vermoeide suffe marionet,
voelt je zo zo, net op het randje,
vandaag is het niet je van het.

Ziet niet meer hoe de hazen lopen
in dit rampzalig cabaret,
geen enkel antwoord op je vragen... 
ga dan eens lekker vroeg naar bed. 

© Puntje augustus 2014 

zondag 17 augustus 2014

Oppervlakkig


Oppervlakkig

Soms stelt het leven je teleur,
veranderingen zag je amper,
het oppervlak verhulde schamper
die kleine nerf blijkt diepe scheur.

Niets van gemerkt het ging te snel,
neem het voor lief en laat het los,
soms ben je simpelweg de klos
in een stom oppervlakkig spel.

Vertrouwen ... niet langer bestand
tegen de schijn, je speelt op veilig, 
geen enkel mens -leuk, lief of heilig- 
staat ooit volledig aan jouw kant.

Puntje augustus 2014


. 





maandag 4 augustus 2014

Gaza



Gaza

De maan is hemelsbreed te zoeken,
er is geen ster die naar hen lacht,
wreed, oorverdovend klinkt de stilte,
in een verziekte donkere nacht.

Hier helpt geen doekje voor het bloeden,
de wond te groot, de pijn te diep...
veel dieper dan ooit deed vermoeden,
vreet haat zich verder in 't geniep.

Hun onschuld en hun jeugd gestolen
hoop op verzoening voelt misleid,
hun zoetste dromen zijn verscholen,
wellicht tot in de eeuwigheid.

Zij roept haar kinderen en om vrede
maar vooralsnog volgt geen gehoor,
het staakt het vuren zal niet duren,
het bloedvergieten gaat maar door.

Geschillen niet te overbruggen
wraak ... onbekend maakt onbemind,
de strijd beslecht over de ruggen
van moeders met een stervend kind.

O god ... of Allah hoort hen aan,
dit is niet meer voor mensenhanden,
wees alstublieft met hen begaan,
voordat de wereld op zal branden.

Copyright Puntje augustus 2014

woensdag 23 juli 2014

Waanzin


Waanzin

Het huilt in mij, het schreeuwt in mij, 
het krijst, het gilt, het vloekt in mij,
verdriet en wanhoop laat ik vrij
en woede krijgt de overhand,
nu zonder reden en verstand
een dwaas de wapens financiert,
waardoor de waanzin zegeviert.
de idioot het recht hanteert,
van het verleden niets geleerd.
zijn mijn gedachten dicht bij hen,
een mens in wie ik mij herken,
is pijn te scherp, ligt 't noodlot vaag
en machteloos zwaar op de maag.
heeft onschuld weer de prijs betaald
als wij als mens hebben gefaald.

Puntje juli 2014




woensdag 16 juli 2014

Mijn hart

Banksy


Mijn hart 


Mijn hart staat altijd op een kier,
geen sluitingstijd en geen portier,
ben je nieuwsgierig, schroom dan niet, 
want vooroordelen heb ik niet.

't gezelschap is hier gemêleerd,
geen sterveling wordt hier geweerd,
van jong tot oud, van wit tot zwart,
al ben je vreemd of wat apart.

Dit hart is groot, maar soms ook klein, 
voor mensen die er niet meer zijn 
maak ik een extra kamer vrij,
ze horen er nog altijd bij. 

Slechts tweemaal klopte het voor twee, 
mijn kinderen draag ik altijd mee, 
de mooiste kamer is voor hen
zolang ik leef en ik er ben.

Soms klopt het hard, soms tikt het zacht, 
soms veert het op wanneer jij lacht, 
soms slaat de schrik er hard omheen, 
soms klopt dit hart voor jou alleen.

Wil je weer gaan, 't is jouw besluit ...
maar doe voorzichtig, kijk goed uit,
dit hart zal echt wel verder slaan,
haar deur blijft altijd open staan.


© Puntje juli 2014