Sterfelijkheid

Sterfelijkheid

Soms ben ik van de dood doordrongen

mijn sterfelijkheid  een vaststaand feit.

het doet geen pijn, dat weet ik zeker,

meer bang voor de onzekerheid.

Wie garandeert mij een hiernamaals,

is er een hemel of een hel,

al ben ik met mezelf in 't reine

waar ik mezelf het meest mee kwel...

misschien zal ik reïncarneren,

kom ik terug, als vlieg of mug,

ontzettend zuur en doodvermoeiend,

'k lig liever op mijn dooie rug.

© Ingrid Punt mei 2014

Glimp

Beste Ingid,

Via je blog Ingrid Punt las ik wat gedichten van je die ik heel innemend vind.

Ik organiseer samen met  vrienden allerlei op het gebied van de kunst en de poëzie.

Sinds enige tijd hebben we een project lopen waaraan al 30 dichters deelnemen. Het gaat om Renga Atopia kettinggedichten.

Zou jij ook een vervolg-gedicht willen opmaken en aan ons dichtersexperiment willen meedoen? Bijgaand in bijlage zend ik je de vorige bijdragen op zodanig dat je een idee hebt waarover het gaat.. De laatste bijdrage is van de hand van Zuid Afrikaan Peter Bruwer. Mocht je er willen aan meedoen volstaat het om de laatste zin van Peter Bruwer's bijdrage over te nemen en een gedicht van ongeveer 9 regels te maken en me op te sturen. Ik zal het dan mee opnemen in ons lopend experiment.

Mijn schakel in de ketting...

de drager van dieper, helderder, betekenis en zin.

nooit zal de mens hem vinden,

ondanks hun trachten geen gewin,

'n Utopie ... vuig hersenspin,

het falen zal hen binden,

blind, zwak gebrekkig zeult men voort,

verbeten blijft men streven ... 

blijft elke glimp door tijd verstoord,

hun zoektocht in de kiem gesmoord,

de vondst hen niet gegeven.

Ingrid Punt

Plezier

Plezier

Schichtig loopt hij door de straten

langs de dames van plezier,

straks heeft men hem in de gaten,

vraagt men zich af -wat doet hij hier?

Hoe gaat hij 't verhaal ontkrachten,

verrek ... daar op de hoek staat Piet

zo te zien staat hij te wachten,

met wat geluk ziet hij hem niet.

Blote borsten, buik en billen,

hij kan het niet, al zou hij willen,

ze lonkt naar hem, maar hij zegt

"nee ... ik verloor m'n portemonnee"

Ingrid Punt mei 2014

Zondag

Zondag

Eten op zondag,

bij moeder aan tafel,

ma, wat gaan we eten,

tja, wat zal het zijn…

Misschien lof of spruitjes,

andijvie of hutspot,

met jus in een kuiltje

of toch tam konijn.

Haar kost het geen moeite

al is ze geen topkok

en staat ze geen urenlang

achter ’t fornuis.

Het kan me niets schelen

want nergens ter wereld

smaakt voedsel zo lekker

als bij moeder thuis.

Wat krijgen we toe moe,

wat hebben we na ma,

een kommetje Yoghurt

of toch hopjesvla ...

© Ingrid Punt mei 2014

Dronken

Dronken

Dronken van de liefde,

dit geluk valt mij ten deel,

die twinkel in je ogen ...

het grijpt me naar de keel.

Object van mijn affectie,

hartstochtelijk en warm,

ik voel meteen connectie,

"you are my lucky charm."

Jij brengt me in vervoering

met jouw lieve gulle lach.

-wel vreemd zo zonder tanden-

.................... ???
dat ik dat niet eerder zag?!

Zacht fluister je de woorden,

" ik wil altijd bij je zijn, "

dan kom ik tot bezinning,
brppp ... 
het kwam vast door de wijn.

© Ingrid Punt mei 2014

De krent

De krent

't Gaat over koetjes, over kalfjes,

een pijntje hier, een kwaaltje daar,

dan over pilletjes en zalfjes,

over een foto op 't dressoir.

Zijn scootmobiel, zijn fraaie planten,

" die ene daar doet het zo goed..."

verhalen zonder varianten,

belegen nieuws in overvloed. 

Hij heeft het zelf niet in de gaten,

weer dat verhaal over de kat,

maar dan ineens zijn er hiaten

en zegt hij snel ... ' zeg, weet je dat 

de prijs van koffie is gestegen,

het scheelt toch zeker zeven cent!'

ik zie de boosheid in zijn ogen,

' Het is en blijft een ouwe krent.' 

© Ingrid Punt mei 2014

Verkeerde spoor

Verkeerde spoor

Beschimpt, beroofd van huis en haard

gehuld in valse veiligheid,

houd moed ... de klus is haast geklaard,

het komt wel goed ... te zijner tijd.

't Verkeerde spoor, de weg loopt dood,

het kwaad marcheert door kille straten,

het duister duldt geen weg terug,

door god vergeten en verlaten.

Van Buchenwald tot Birkenau,

was rede weg en liefde dood
 de waanzin sloeg een open wond,

alsof het -mens zijn- niet bestond. 

© Ingrid Punt 4 mei 2014

...