De laatste keer

De laatste keer

Mijn kam sleept door je grijze haren,

straks ben je weer een echte heer,

terwijl ik knip ... denk ik weemoedig,

wellicht is dit de laatste keer.

Een ogenblik, we zwijgen beiden

tevreden met dit samenzijn,

kon ik de klok nu maar verleiden,

die tikt maar door ... hard en vilein.

Jouw lokken glijden naar beneden

als puzzelstukjes op 't tapijt,

gelijk een blauwdruk van 't verleden,

jij hebt geen haast ... ik neem de tijd.

Want als jij straks bent moe gestreden,

zo onverwachts en niet gepland,

houd ik je bij me, in het heden,

herinner ik me dit moment.

© Ingrid Punt april 2014

Kleurloos

Kleurloos

Zodra je leven kleurloos lijkt

en alles zit je tegen ...

je boekt een zonvakantie

maar er valt alleen maar regen.

een paraplu wil pinnen,

blijkt je pinpas geblokkeerd,

als je een eind gaat fietsen 

staat de wind altijd verkeerd,

zelf ben je zo attent maar toch 

vergeet men jouw verjaardag,

omdat hij altijd samenvalt

met één of andere feestdag. 

je jurk te strak, de soep te zout,

je nieuwe vriend blijkt toch getrouwd.

bekeuring en een lekke band,

frituur te heet, het huis in brand,

je tong te scherp, je kont te breed,

problemen heb je bij de vleet.

één troost, je hebt een wereldbaan,

dan word je toch ontslagen ...

de hond loopt weg, van nu af aan

kan jij niets meer verdragen.

dan wil jij je verhangen,
blijkt het touw weer veel te lang. 

een kogel lijkt je niets, je wil

geen bloed op het behang. 

nu echt ten einde raad grijp 

je snel naar een potje pillen,

die zijn tegen verstopping,

ook geen effect dat je zou willen.

Pfff ........

Bedenk dan maar, je bent 

totaal niets triester dan de rest,

het gras is nérgens groener

en het wordt vanzelf weer kerst.

Ingrid Punt april 2014

Schrale troost

"Michelangelo's Piëta in St. Peter's Basillica in Rome Italy"

Schrale troost

Ik wil je wiegen in mijn armen,

de frons, kus ik van je gezicht,

laat mij je troosten vol erbarmen,

totdat jouw wanhoop

 is verlicht.

Voor even zal ik voor je zorgen,

verdriet en tranen strijk ik glad,

want ook al houd je het verborgen,

jouw pijn heb ik nooit 

onderschat.

Helaas kan ik je niet meer helpen,

de kaarten zijn allang geschud,

het bloeden is niet meer te stelpen, 
mijn zorg en troost van 

weinig nut.

Laat alsjeblieft het leed verdwijnen

ik heb je liever vrij en blij

'k moet toezien hoe jij weg zult kwijnen,

een schrale troost ...

 't is niet aan mij.

Ingrid Punt april 2014

Vurig

Vurig

Ze schermt zich af van heel de wereld,

al is ze het alleen zijn moe,

verlies zo moeilijk te verdragen,

gevoelens laat ze niet meer toe.

Vaak heeft ze liefde mogen proeven,

werd haar gebed spontaan verhoord,

haar angst wist steeds te overwinnen,

 geluk tot in de de kiem gesmoord.

Toch mist zij warmte in haar leven,

de kilte in haar hart doet pijn,

die echte hartstocht is haar streven,

verlangt naar vurig samenzijn.

Gepassioneerd stelt zij zich open,

verhit, laat ze hem nooit meer gaan,

maar moet het met de dood bekopen,

ze trouwde met een pyromaan.

© Ingrid Punt april 2014

Klik

Klik

Soms kom je iemand tegen, 

dan is er plots die 'klik...'

je spreekt dezelfde woorden,

kijkt met dezelfde blik.

Hun geur is zelfs herkenbaar,
met twee voel jij je één,
zit op hetzelfde level,
bent samen nooit alleen.

Een wereld van herkenning,

zo eigen en vertrouwd,

het zat niet in de planning,

maar als je 't goed beschouwt ...

zeer schaars en een groot wonder,

zingt zelfs hetzelfde lied,

uniek en heel bijzonder ...

" Met jou heb ik dat niet!"

© Ingrid Punt april 2014

Adrenaline

Adrenaline

Adrenaline viert hoogtij ... 

het hart nog nauwelijks te bedaren,

vol kracht ontwapen ik gevaren,

bloed kolkt in wilde razernij.

Ten strijde trek ik zonder schroom,

mag elk probleem zich openbaren,
laat ze maar komen die barbaren,

onstuimig houd ik ze in toom.

Gevaar, uitdagend, angstaanjagend,

het monster dreigt me te verscheuren,

maar zal zijn aanval snel betreuren,

 mijn wilskracht wint van het fantoom.

Wanneer de dreiging is geweken,

stuiter ik na ... met lijf en leden

zo uitgeblust en uit gestreden,

moe, uitgeput ... nu 

mag ik breken.

© Ingrid Punt 22 maart 2014

Odeur

Odeur

Ze weet nog hoe hij destijds rook, 

naar schone schijn en zoete broodjes,

 fijn ... aromatische cadeautjes,

totdat de stank voor dank opdook. 

deodorant  oninteressant ...

al bracht hij haar een serenade

achter die geurende façade

viel hij nu stinkend 

door de mand.

© Ingrid Punt maart 2014