Bitterzoet

Fotografie:Ingrid Punt

Bitterzoet

Vandaag weer eens de dag geplukt

de zon scheen goud als nooit tevoren,

de lucht bezwangerd, vol van leven

zalig, verrukt, ineens verloren.

Jouw schim, ik tors hem met me mee,

hoewel niet zwaar, niet verontrustend.

het gouden randje weg, verdwenen,

van gillend gek tot stil, berustend.

't Gemis is aan het oog onttrokken

verdriet lijkt simpel, vrij nihil

gevoelens wrang tot bitterzoet

maar diep geworteld in mijn  ziel.

© Ingrid Punt januari 2014

Deceptie

Deceptie

Ja, vandaag maar eens verstandig

ik begin de dag met fruit

kiwi, mandarijn of appel

twijfel heerst voor ik besluit.

Mandarijnen té bespoten

kiwi´s zuur, onrijp, te hard,

de banaan reeds uitgesloten

oud, belegen, bijna zwart.

Maar die mooie ronde appel,

sappig, glanzend, gladde huid,

met zijn frisse rode blosjes

lonkt naar mij en daagt me uit.

Wellustig bijt ik in zijn wangen,

doch deceptie is een feit ...

weg de lust en het verlangen

als een worm in tweeën splijt.

© Ingrid Punt januari 2014

Stop

Stop

Ik wil mijn leven met je delen,

maar toch blijft het aan me knagen,

dat een terminale ziekte

ons geluk ooit weg zal vagen.

Wellicht ben ik aan het zeuren,

maar 'k kom niets verder met gevlei,

dus ik zeur tot uitentreuren

al wordt je stapelgek van mij.

Ik wil mijn leven met je delen.

en leg me er dus niet bij neer,

deze ziekte sloopt zo velen,

misschien lukt het deze keer.

Waarschijnlijk is het geen garantie,

-een grote mate van geluk-

zolang we samen maar gezond zijn

kan ons leven haast niet stuk.

Daarom waag ik het nog éénmaal,

-voel je daardoor niet gegriefd-

ik vraag het niet om je te plagen,

“Stop met roken alsjeblieft?”

© Ingrid Punt maart 2013

Castratie

Castratie

De oude dierenarts van Loen

wist echt niet meer wat hij moest doen,

want zijn praktijk liep uiterst slecht,

hij zat al maanden zonder poen.

Van Loen wou héél snel incasseren

‘uw hond is vreselijk agressief’

ik raad u aan hem te castreren...

oom Geert nam dat advies voor lief.

Maar tante Door, echt die bevroor,

wilde hun hond niet zo bezeren,

want voor een reu is het knap sneu

als hij de liefde moet ontberen.

Zij was dus niet gemotiveerd,

zag die castratie heel niet zitten,

het leek haar echt totaal verkeerd,

liep op oom Geert te vitten.

Die zette door en Tante Door,

ze huilde door... tranen met tuiten,

vond het zo zielig voor hun reu

die naar zijn mannelijkheid kon fluiten.

Hun hond was niet meer agressief,

zelfs teckels konden hem belagen.

en ook totaal niet assertief

liet zich door alle honden plagen.

Maar stiekem zinde hij op wraak

-hoe kon zijn baas hem zo mismaken-

hapte oom Geert vol in zijn kruis

en liet zijn zaakje hem goed smaken.

Nu de moraal van dit verhaal...

-Het interesseert van Loen geen biet-

“Wat gij niet wilt dat u geschiedt

doe dat dus ook een ander niet.”

© Ingrid Punt maart 2013

Oneindig

Oneindig

Was je op tijd en was het druk,

hoe is je vlucht gegaan?

waar ben je nu, heb je het leuk...

hoe is het weer daar in Milaan?

Hier is het saai, 'k voel me alleen

heb zo geen zin , ga nergens heen ...

niet dat er iets bijzonders is

alleen dat ik je vreselijk mis.

Geniet nu maar en heb het fijn

ik denk aan jou, geen centje pijn,

maar wat ik eigenlijk zeggen wou ...

dat ik oneindig van je hou.

© Ingrid Punt 2013

Inzicht

Inzicht

Jij zo donker, ik zo blond,

dus lijk ik op mijn vader,

aan hem was ik ooit meer gehecht,

al was de band niet echt zo slecht

mijn vader lag me nader.

Want jij en ik, we botsten soms

om niets bijzonders, vaak iets doms,

jij nam de dingen wel eens zwaar

ik was een moeilijk exemplaar

begrepen echt niets van elkaar.

En vader… ach … hij is niet meer,

elkaars verdriet zien deed echt zeer,

het bracht ons dichter bij elkaar,

jij werd behoorlijk grijzer,

en ik een beetje wijzer.

De tijd heeft het ons ingeprent,

want jij en ik zijn nu gewend

elkaar te respecteren,

beseffen dat we van elkaar

ook heel veel kunnen leren.

Jij zo grijs en ik zo blond,

ik lijk nog steeds op vader,

maar zie in jou een prachtig mens,

een moeder die ik ieder wens,

dat inzicht bracht ons nader.

© Ingrid Punt maart 2013

Slavernij

Slavernij

Als slavernij het hart verzwaard
van hem die nog in kleur geloofd ...
is 't leven niet zo veel meer waard,
gevoel van menselijkheid gedoofd.

apartheid maakt de ziende blind,

die medemens de rug toekeert,

'zijn zweep' is wat hen samenbindt

hij zwiept en klapt, door haat verteerd.

de kilte van de nacht valt zwaar, 

gebrandmerkt, ziek, geronnen bloed,

geketend lijf, gebroken snaar,

na helse pijn voelt sterven goed.

verscheurd, geprevel, stil gebed,

'God, waar valt eer te halen ... '

barbaars, beestachtig, inhumaan,

haat valt niet te vertalen.

© Ingrid Punt januari 2014