Vertrouwen
Nu dat de storm
weer is gaan liggen,
de zee van tranen
opgedroogd ,
voert het geluk
de boventoon
is 'zonder jou'
bijna gewoon.
Het leed is weer
te overzien,
dat sprankje hoop
op heel misschien,
ben jij die ster
die naar me lacht,
die schittering ...
die elke nacht
vertroosting biedt,
die heelt en sust,
vertrouwen schept,
tot ik berust.
Want ergens
in die sterrenregen,
komen wij elkaar
vanzelf weer
tegen.
Ingrid Punt 1 september 2015
Geen opmerkingen:
Een reactie posten