Vervroegd door lente overvallen
zoek ik te stramme botten op,
ontdaan van stof en mottenballen
trek ik gewrichten uit het slop.
Te dikke grijze donderwolken
beheersten lang het duffe brein,
dat spinrag wil zich nu vertolken
naar louter en alleen maar
zonneschijn.
zonneschijn.
't Bevroren hart begint te smelten,
heet bloed verhit het oude lijf,
twee longen huppelen van vreugde...
ach ... laat maar weer ...
ik overdrijf.
© Ingrid Punt maart 2014

Heel erg mooi.
BeantwoordenVerwijderenDacht ik al. :D
BeantwoordenVerwijderen