Ruis
De schimmen in jouw hoofd zijn taai
je kunt hen niet verbannen,
ze pijnigen je dag én nacht
maar jij blijft je vermannen.
de stemmen doen vaak met hen mee
het blijft een zwaar gevecht ...
jouw rust wordt je nog niet gegund,
de strijd nog niet beslecht.
dit is jouw eindeloze strijd,
begrijpen doet geen één,
jouw onrust maakt je radeloos
en voelt je zielsalleen.
de bodem van de put in zicht,
jij bent de schimmen moe.
verzetten kun jij je niet meer,
zou niet meer weten hoe ...
je heft het glas een laatste maal
de dood mag jou nu halen,
de prijs die jij daarvoor betaald
mag jij nu zelf bepalen.
het leven jouw gegeven
was een lange nare ruis ...
was een lange nare ruis ...
je krijgt de rust die je verdient
en bent nu eindelijk thuis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten