Pagina's

zondag 20 november 2016

Hersenschim


Hersenschim 

Vanmorgen zag ik je weer fietsen,
althans ... ik dacht dat ik je zag,
jouw silhouet, diezelfde blijheid,
nog steeds die onbezorgde lach.

Riep ik je met geringe twijfel
waardoor je mij niet hebt gehoord,
of was jouw naam net als jouw leven
al eerder in de kiem gesmoord?

Ik zwaaide maar jij bleef negeren,
alsof je net als ik wel wist,
dat ik jouw dood moest accepteren
en ik me pijnlijk had vergist.

Puntje












2 opmerkingen: