Pagina's

donderdag 26 mei 2016

Belaagd



Belaagd

Veelzeggend was zijn zwijgzaamheid
tot aan de dag dat hij vertrok, 
met liefde puur en zonder wrok 
liet zij hem gaan zonder verwijt.

Een vreemde plant of enge struik, 
zijn silhouet liet zich herkennen, kwam
haar toch steeds weer even jennen, 
met wassen neus en bokkenpruik.

Zijn klaagzang en zijn steen aan been
vol valse lucht en loos alarm,
altijd zijn ziel onder z'n arm,
een afschrikwekkend fenomeen.

Zijn voet bij stuk en hoge pet,
een schoen -die altijd leek te wringen 
alsof hij haar wilde bespringen,
ze werd belaagd, ja ... zelfs in bed.

Ook in haar zelfgebakken cake
zag zij wanstaltige contouren, dat 
enge hoofd bleef naar haar loeren,
waardoor ze haast van angst bezweek.

In een te duister trapportaal
werd ze geniepig stil beslopen, 
haar plaaggeest liet zich niet ontlopen, 
uiteindelijk werd hij haar fataal.

Puntje mei 2016




dinsdag 3 mei 2016

Laatste reis


Laatste reis

Verzet en afscheid vallen zwaar, 
al wil ze nog zo graag geloven
wat de bezetter doet beloven,
haar instinct neemt gevaar gewaar.

Als waardigheid haar wreed ontnomen, 
de handen leeg, de rug gekromd 
en honger haar heeft afgestompt, 
kunnen zelfs tranen niet meer stromen.

Verlost ... al is de vrijheid pril,
de vrede mag gaan zegevieren,
bevrijd van nazi's en mortieren,
al klinkt gejuich, haar stem blijft 
stil  ......

Puntje 4 mei 2016

maandag 2 mei 2016

Femme fatale



Femme fatale

Haar lief en leed wilde ze delen
met hem, een uitgemaakte zaak
het deed alleen zijn ego strelen, 
naïviteit ... voor zijn vermaak.

Die wetenschap bleef aan haar knagen, 
vrat zwarte gaten in haar ziel,
ooit kwam de dag dat hij zou vragen 
- zij hield zich dom, leek zo fragiel- 

'Vertel me eens, hoe staat het leven?'
vol huichelachtige moraal, 
zijn bloed zou aan haar handen kleven, 
die ego werd zijn feme fatale.

Puntje mei 2016