Pagina's

zondag 27 september 2015

Vermoorde onschuld


Vermoorde onschuld 

Nadat hij ijlings was vertrokken
-haar zeeman op de grote vaart-
stal zij de haarspeld van zijn moeder,
kostbaar antiek ... zij was het waard.
gestolen goed, gedijt niet goed
-zij leefde graag boven haar stand-
vermoorde vrouw, haar nek bebloed, 
zo stond er in de dagcourant.

Puntje september 2015 

zaterdag 26 september 2015

Spoorloos


Spoorloos

Oma wilde naar Ikea,
opa mank ... zwaar aan de drank,
'geen gezeur Jaap, jij gaat mee ja,
wij gaan kijken voor een bank.'

Grote banken, kleine banken,
Jaap had dorst en eeuwig spijt,
Oma wilde hem bedanken
voor zijn tijd, maar was hem kwijt.

Oma -moeilijk te doorgronden-
nam vast koffie met gebak,
Jaap werd later terug gevonden
onderin de ballenbak.

Puntje september 2015


donderdag 24 september 2015

Verkleurd



Verkleurd

In een huisje in Ter Apel
vouwt Marie de witte was,
roze hemden op een stapel,
jammer van die rode das.

Puntje september 2015


Pech



Pech

Ja, ze wilde best een keer
snel op en neer naar Raamsdonksveer.
In de omgang en 't verkeer,
leek hij haar een echte heer.
Maar het zou haar snel berouwen,
hij kreeg panne, zij had pech ...
ze stapte uit om hem te douwen,
hij gaf gas en reed snel weg.

Puntje september 2015


maandag 21 september 2015

Achterklap


Achterklap

Geroddel hier, gefluister daar,
die is toch vreemd, die doet zo raar,
vertel maar door, het is vast waar, maar 
daar loert eigenlijk het gevaar.

Want wat niet weet, weet dat het deert 
uiteindelijk fout en zo verkeerd.
Dus mens, geloof niet alles want 
't verhaal heeft ook een andere kant.

Laat je maar liever niet verlokken,
na 't ritueel met veren ... pek,
zodra de deur is dicht getrokken, ben 
jij het onderwerp van gesprek.

Ingrid Punt september 2015


donderdag 17 september 2015

Stilte


Stilte

Sttt ... hoor jij het ook ... die stilte ...
muziek verstomd, monden gesnoerd,
de loftrompet die niet meer schalt,
wat je ook hoort, het klinkt beroerd,
alsof het doek uiteindelijk valt ...
zou men je nu al zijn vergeten?
de stoelen leeg, de koffie koud,
de restjes cake net weggesmeten.
het voelt niet goed, het voelt zo fout
als vlag en wimpel zijn gestreken, 
lijk je uiteindelijk écht bezweken... 
toch leef jij voort ... je blijft bemind,
want eigenlijk is het heel gewoon,
dat pas na uiterlijk vertoon 
het échte rouwen pas begint.

Ingrid Punt september 2015