Pagina's

maandag 24 augustus 2015

Prepensioen


Prepensioen

De dood had er niet voor gekozen, maar
deed van oudsher trouw zijn plicht, 
van heiligen tot goddelozen zagen 
het laatst zijn aangezicht.

De dood, met kennis en ervaring
had eeuwenlang nog nooit verzaakt,
te nimmer gaf hij een verklaring
of had hij onderscheid gemaakt.

De dood, het kan hem niet meer boeien, een ziel weegt zwaarder in zijn hand, als hij het leven weg ziet vloeien wordt hij door schaamte overmand.

De dood, niet meer in evenwicht, 
zijn schouders broos, pijnlijk ontwricht, 
een zware last vertraagt zijn pas, 
de klad hangt wrevel in zijn jas.

Nu wil hij zich er aan onttrekken,
gesmeek, gereutel en gesnik,
hoe men het leven tracht te rekken,
en steeds weer die gebroken blik. 

De dood wil graag het leven vieren,
toch prepensioen voelt te bezwaard, 
de dood blijft dood, in hart en nieren, 
zijn klus is lang nog niet geklaard.

Ingrid Punt augustus 2015





Geen opmerkingen:

Een reactie posten