Pagina's

maandag 31 augustus 2015

Vertrouwen



Vertrouwen

Nu dat de storm 
weer is gaan liggen,
de zee van tranen 
opgedroogd ,
voert het geluk
de boventoon
is 'zonder jou'
bijna gewoon.

Het leed is weer 
te overzien,
dat sprankje hoop 
op heel misschien,
ben jij die ster 
die naar me lacht,
die schittering ... 
die elke nacht
vertroosting biedt, 
die heelt en sust,
vertrouwen schept, 
tot ik berust.

Want ergens 
in die sterrenregen,
komen wij elkaar 
vanzelf weer 
tegen.

Ingrid Punt 1 september 2015 








vrijdag 28 augustus 2015

Friese doorloper


Friese doorloper

Ergens is zij hem verloren
tussen Leeuwarden en Sneek,
Sloten, Bolsward of Stavoren
ze kwam er achter na een week. 

Tussen Franeker en Dokkum
meende zij hem nog te zien,
waarschijnlijk was het tóch een ander,
ze is bijziend ... heeft minus tien.

Was het omdat ze niet kan koken, 
of converseren in 't Fries, waardoor
er niet veel werd besproken en
wat zij kookte vond hij vies.

Zo verdween hij uit haar leven
haar snelle Friese schaatstalent,
hij kluunde ook zo overdreven, 'ach ...
't was gewoon een vreemde vent!

Ingrid Punt augustus 2015




woensdag 26 augustus 2015

Un pet


Un Pet

Claude François uit St. Tropez,
was op de hoek van de P.C.
chef in een modeatelier.
Oké ... de sfeer leek pais en vree
maar kreeg allez plots zijn congé.
Claude is niet langer employé,
hij liet 'un pet' meld zijn dossier, 
omdat zijn curriculum vitae 
niet chique genoeg bleek
'So they say!'

Ingrid Punt augustus 2015



maandag 24 augustus 2015

Prepensioen


Prepensioen

De dood had er niet voor gekozen, maar
deed van oudsher trouw zijn plicht, 
van heiligen tot goddelozen zagen 
het laatst zijn aangezicht.

De dood, met kennis en ervaring
had eeuwenlang nog nooit verzaakt,
te nimmer gaf hij een verklaring
of had hij onderscheid gemaakt.

De dood, het kan hem niet meer boeien, een ziel weegt zwaarder in zijn hand, als hij het leven weg ziet vloeien wordt hij door schaamte overmand.

De dood, niet meer in evenwicht, 
zijn schouders broos, pijnlijk ontwricht, 
een zware last vertraagt zijn pas, 
de klad hangt wrevel in zijn jas.

Nu wil hij zich er aan onttrekken,
gesmeek, gereutel en gesnik,
hoe men het leven tracht te rekken,
en steeds weer die gebroken blik. 

De dood wil graag het leven vieren,
toch prepensioen voelt te bezwaard, 
de dood blijft dood, in hart en nieren, 
zijn klus is lang nog niet geklaard.

Ingrid Punt augustus 2015





woensdag 5 augustus 2015

Het oude huis



Het oude huis

Geratel van een koffiemolen,
geruzie of een krolse kat, 
gekoer van duiven op de daken,
geluiden van de grote stad.

Van krappe kamers, dunne muren,
gammele ramen, 's winters koud,
gehorig ... stemmen van de buren,
geen ergernis, het was vertrouwd.

Altijd een vriendje om te spelen
met negen kinderen op één trap,
de leuning gleed je naar beneden,
daarna een zweefduik voor de grap. 

Van opa kregen we een standje
en veinsde je gewoon verdriet,
dan kreeg je thee, soms met een koekje, 
mijn opa was de kwaadste niet.

Op vrijdagavond in de tobbe
met alle kinderen ... om de beurt,
met veel geluk was je de eerste,
daarna werd je op schoon gekeurd.

Die kleine oude bovenwoning,
met kolenkachel en fornuis,
waar altijd iemand op je wachtte,
veilig gevoel, het was mijn thuis.

Ingrid Punt augustus 2015

maandag 3 augustus 2015

Openbaring






Openbaring

Zou ik je nu, na al die jaren zien en 
dan nog steeds herkennen,
alwetend ... in één oogopslag,
of is het toch weer even wennen.

Raakt jouw geur, jouw stem, jouw lach, 
mijn nostalgische verlangen,
voel ik me dan nog steeds bevangen,
boezem jij in, nog steeds ontzag...

Thans ... overmand door mijn verstand
weet ik, waarom ik destijds treurde,
toen jij mij niet meer waardig keurde 
ging het voorbij en hield geen stand.

Ingrid Punt augustus 2015