Pagina's

maandag 9 februari 2015

Visserslatijn





Visserslatijn


Nog zwerf jij door mijn bloed en genen, 
al ben je weg ... al honderd jaar
en hoor je nu tot het verleden, 
jouw woorden wegen immer zwaar.
Roep ik jou aan voor wijze raad,
soms, aan het eind van mijn latijn,
voeg jij geen water bij de wijn,
klinkt stilte kil, in 't kwadraat.
 Naar jouw adviezen blijft het gissen ...
geen onwil ... jij bent niet bij machte,
ik troost mezelf met de gedachte
"Hij is gewoon even gaan vissen."

Puntje 10 februari 2015 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen