Pagina's

donderdag 19 februari 2015

Het laatste avondmaal



Het laatste avondmaal


Ze weten hoe de hazen lopen,
de liefde heeft een blinde vlek,
hun huid te duur moeten verkopen,
het vlees niet langer meer in trek.

Het donzen bed bezaaid met spijkers,
satijnen lakens, wars en stug,
beloftes ... zoete gouden bergen,
op zijn retour, geen weg terug.

De koffers vol berouw en chaos,
staan plomp ... verloren in de gang,
geluk blijkt altijd overtrokken,
nog voetend schoor, maar niet voor lang.

ze dekt de tafel toch voor twee,
misschien eet hij nog even mee.

Puntje februari 2015


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen