Pagina's

woensdag 2 december 2015

Op haar retour



Op haar retour

Verdwaald in een vaag labyrint van brokkelige smalle wegen waarvan
het eindpunt wordt verzwegen, 
zoek ik de moeder maar vind het kind. 

'Ach zuster, bent u daar alweer?'
ik bied haar troost, sus haar gestel, 
hemel haar op, ik streel haar vel
speel trouw het spel en figureer.
      
Speur naar de vrouw die zij eens was,
een spoor van twijfel vult haar ogen,
'Ik ken jou toch?' ze klinkt bedrogen,
'jij zat net naast mij in de klas!'

Haar bord en bed onaangeroerd,
nu lust en rust op hun retour
ligt magere Hein reeds op de loer,
maar moeder is allang ontvoerd. 

Heeft deze klucht nog enig zin ...
heeft ooit een god dit zo bedoeld, 
keert alles terug naar het begin ... ?

Puntje december 2015

zaterdag 14 november 2015

Vrijheid



Vrijheid

Laat men nooit zeggen dat het went,
dood en verderf pal voor de deur,
die doelgerichte willekeur,
"Hoe extremisme te verdragen, 
zijn wij bestand tegen terreur?"
we hullen ons in diepe rouw,
maar zijn daarmee nog niet 
verslagen, zolang de mens 
nog liefde kent, blijven 
wij onze vrijheid 
trouw.

Puntje november 2015


dinsdag 10 november 2015

Oud


Oud

Het zwarte gat vult haar geheugen,
haar perkamenten lijf voelt broos,
mobiliteit die niet wil deugen
maakt dagen traag en eindeloos.

De conversatie kwijt ... bedorven,
een dialoog niet meer vertrouwd,
nu haar kompanen zijn gestorven
raakt kant noch wal, het snijdt geen hout.

Gedachten niet meer te herleiden,
een ademtocht een heldendaad,
nu zelfs de dood haar lijkt te mijden
blijft eenzaamheid haar kameraad.

Puntje november 2015




Doelloos



Doelloos 

Veel viel er niet meer uit te leggen
de stilte kreeg de overhand,
wat zwijgen tot gevolg kon hebben
lazen ze dagelijks in de krant ...
maar zelfs de passie was verdwenen
geweld misplaatst ... zonder gevoel
en in een helder licht beschenen 
waren zij niet elkanders doel.


Puntje november 2015

maandag 26 oktober 2015

Kinderspel


Kinderspel 

Na eindelijk met mezelf in 't reine
schijnen de dagen veel te kort,
de tijd gaat snel, de jaren tellen
nu het steeds vroeger later wordt.

De scherpe kantjes zijn verdwenen,
zacht gepolijst en rond geslepen
fluit ik mijn woorden vaker terug 
om met fluweel te onderstrepen.

Ik leer vergeten en vergeven,
niet langer hinder van oud zeer,
omarm de eenvoud van het leven,
ik adem en relativeer.

Teveel onmogelijke dromen,
waarmee ik mij niet langer kwel,
het leven moet je overkomen,
op 't eind blijkt alles kinderspel. 

Puntje oktober 2015





dinsdag 20 oktober 2015

Afgedankt

Afgedankt

Een bipolaire populier zorgde
in Trier voor veel vertier, soms
was hij down, vertrok geen spier,
vervolgens hyper aan de zwier.
De populier was populair 
bij vriend en vijand om zijn flair,
totdat depressie triomfeerde, 
Trier hem weer snel de rug toekeerde.

Puntje 2015


zaterdag 17 oktober 2015

Verloren tranen


Nee, ik kan ze mij niet heugen
die weidse zeeën van verdriet,
de laatste dag waarop ik huilde,
nu onbereikbaar grondgebied.

Een lach gestoeld op louter leugen,
 thans voelt mijn vreugde hypocriet,
sinds wanhoop zich terloops verschuilde, mij blij en monter achterliet. 

Nu dat mijn treurnis is verpand,
houd ik emoties in de hand,
doch weet mijn blijdschap zeer fragiel, 
want tranen reinigen de ziel.

Puntje oktober 2015


dinsdag 13 oktober 2015

Uitzichtloos


Uitzichtloos 

Hij slaakt een zucht, de oude baas,
niets dan ellende op tv ...
de muren bieden geen soelaas,
het liefst ging hij nu naar 't café.

Of liever nog een dagje strand,
het zilte nat wulps langs zijn kuiten,
gekluisterd aan zijn ledikant, 
komt hij al jaren niet meer buiten.

Soms snakt hij zelfs naar loos alarm,
lekkage of een binnenbrand,
een hypo of zijn blindedarm,
maar er is nooit iets aan de hand.

De zusters hier zijn zeer bekwaam,
daarover hoor je hem niet klagen,
hij wil zijn bed graag bij het raam,
maar is te moe om het te vragen.

Puntje oktober 2015








zaterdag 10 oktober 2015

Levenloos



Levenloos

'Zou de dood me zijn vergeten?'
hij nam traag zijn laatste hap,
niet meer drinken, niet meer eten
geen gedraal, nu ging het rap.

Na één dag en zeven uren,
6 minuten ... ongeveer,
vond hij het wel erg lang gaan duren,
hij had honger als een beer.

Één klein snackje, hapje, drankje,
ach zijn maag ging zó tekeer.
Levenloos, nee zelfs geen sprankje
toen hij stikte in een peer.

Puntje oktober 2015







vrijdag 9 oktober 2015

Genegeerd


Genegeerd

Op een drukke dinsdagmiddag
midden in de Kalverstraat,
dacht ik dat ik je zag lopen,
onverstoorbaar en kordaat.

't Leek wel of jij je geneerde,
echt een heel vreemd fenomeen,
dat je mij totaal negeerde want
     je keek dwars door me heen.

Aarzelend maar ligt verbolgen
-geen reactie toen ik riep-
besloot ik prompt om jou te volgen
tot ik bespeurde dat ik sliep. 

Nooit meer slapend aan de wandel
in een drukke winkelstraat.
Stond ik daar mooi lucht te wezen
in mijn dunne nachtgewaad.

Puntje oktober 2015 




donderdag 8 oktober 2015

Vertrouwen


Vertrouwen

Vertrouwen is een vreemd begrip,
soms heel licht te verstoren.
Wordt het beschaamd dan strand
het schip en ben je het verloren.
Wellicht sla je een nieuwe brug,
volhardend ... sterk en stug,
maar ben je het ooit kwijtgeraakt
vind je het nimmer terug.

Puntje oktober 2015



donderdag 1 oktober 2015

Meelevend



Meelevend

Slager heeft u varkenspootjes?
ja mevrouw nog zeker twee,
Goh, wat zal u moeilijk lopen,
ik bel snel de GGD.

Puntje oktober 2015

Verdrinkingsdood



Verdrinkingsdood

Het was een kwestie van vertrouwen,
haar sleutel lag onder de mat,
de buurman -grof en onbehouwen-
lag schaamteloos bij haar in bad. 

Puntje september 2015

Hond in de pot



Hond in de pot

Moeder zet de pan op tafel
vader is weer eens te laat
het diner kan hij vergeten
moeder valt haast van haar graat.

Puntje september 2015

zondag 27 september 2015

Vermoorde onschuld


Vermoorde onschuld 

Nadat hij ijlings was vertrokken
-haar zeeman op de grote vaart-
stal zij de haarspeld van zijn moeder,
kostbaar antiek ... zij was het waard.
gestolen goed, gedijt niet goed
-zij leefde graag boven haar stand-
vermoorde vrouw, haar nek bebloed, 
zo stond er in de dagcourant.

Puntje september 2015 

zaterdag 26 september 2015

Spoorloos


Spoorloos

Oma wilde naar Ikea,
opa mank ... zwaar aan de drank,
'geen gezeur Jaap, jij gaat mee ja,
wij gaan kijken voor een bank.'

Grote banken, kleine banken,
Jaap had dorst en eeuwig spijt,
Oma wilde hem bedanken
voor zijn tijd, maar was hem kwijt.

Oma -moeilijk te doorgronden-
nam vast koffie met gebak,
Jaap werd later terug gevonden
onderin de ballenbak.

Puntje september 2015


donderdag 24 september 2015

Verkleurd



Verkleurd

In een huisje in Ter Apel
vouwt Marie de witte was,
roze hemden op een stapel,
jammer van die rode das.

Puntje september 2015


Pech



Pech

Ja, ze wilde best een keer
snel op en neer naar Raamsdonksveer.
In de omgang en 't verkeer,
leek hij haar een echte heer.
Maar het zou haar snel berouwen,
hij kreeg panne, zij had pech ...
ze stapte uit om hem te douwen,
hij gaf gas en reed snel weg.

Puntje september 2015


maandag 21 september 2015

Achterklap


Achterklap

Geroddel hier, gefluister daar,
die is toch vreemd, die doet zo raar,
vertel maar door, het is vast waar, maar 
daar loert eigenlijk het gevaar.

Want wat niet weet, weet dat het deert 
uiteindelijk fout en zo verkeerd.
Dus mens, geloof niet alles want 
't verhaal heeft ook een andere kant.

Laat je maar liever niet verlokken,
na 't ritueel met veren ... pek,
zodra de deur is dicht getrokken, ben 
jij het onderwerp van gesprek.

Ingrid Punt september 2015


donderdag 17 september 2015

Stilte


Stilte

Sttt ... hoor jij het ook ... die stilte ...
muziek verstomd, monden gesnoerd,
de loftrompet die niet meer schalt,
wat je ook hoort, het klinkt beroerd,
alsof het doek uiteindelijk valt ...
zou men je nu al zijn vergeten?
de stoelen leeg, de koffie koud,
de restjes cake net weggesmeten.
het voelt niet goed, het voelt zo fout
als vlag en wimpel zijn gestreken, 
lijk je uiteindelijk écht bezweken... 
toch leef jij voort ... je blijft bemind,
want eigenlijk is het heel gewoon,
dat pas na uiterlijk vertoon 
het échte rouwen pas begint.

Ingrid Punt september 2015 



maandag 31 augustus 2015

Vertrouwen



Vertrouwen

Nu dat de storm 
weer is gaan liggen,
de zee van tranen 
opgedroogd ,
voert het geluk
de boventoon
is 'zonder jou'
bijna gewoon.

Het leed is weer 
te overzien,
dat sprankje hoop 
op heel misschien,
ben jij die ster 
die naar me lacht,
die schittering ... 
die elke nacht
vertroosting biedt, 
die heelt en sust,
vertrouwen schept, 
tot ik berust.

Want ergens 
in die sterrenregen,
komen wij elkaar 
vanzelf weer 
tegen.

Ingrid Punt 1 september 2015 








vrijdag 28 augustus 2015

Friese doorloper


Friese doorloper

Ergens is zij hem verloren
tussen Leeuwarden en Sneek,
Sloten, Bolsward of Stavoren
ze kwam er achter na een week. 

Tussen Franeker en Dokkum
meende zij hem nog te zien,
waarschijnlijk was het tóch een ander,
ze is bijziend ... heeft minus tien.

Was het omdat ze niet kan koken, 
of converseren in 't Fries, waardoor
er niet veel werd besproken en
wat zij kookte vond hij vies.

Zo verdween hij uit haar leven
haar snelle Friese schaatstalent,
hij kluunde ook zo overdreven, 'ach ...
't was gewoon een vreemde vent!

Ingrid Punt augustus 2015