Pagina's

woensdag 23 juli 2014

Waanzin


Waanzin

Het huilt in mij, het schreeuwt in mij, 
het krijst, het gilt, het vloekt in mij,
verdriet en wanhoop laat ik vrij
en woede krijgt de overhand,
nu zonder reden en verstand
een dwaas de wapens financiert,
waardoor de waanzin zegeviert.
de idioot het recht hanteert,
van het verleden niets geleerd.
zijn mijn gedachten dicht bij hen,
een mens in wie ik mij herken,
is pijn te scherp, ligt 't noodlot vaag
en machteloos zwaar op de maag.
heeft onschuld weer de prijs betaald
als wij als mens hebben gefaald.

Puntje juli 2014




woensdag 16 juli 2014

Mijn hart

Banksy


Mijn hart 


Mijn hart staat altijd op een kier,
geen sluitingstijd en geen portier,
ben je nieuwsgierig, schroom dan niet, 
want vooroordelen heb ik niet.

't gezelschap is hier gemêleerd,
geen sterveling wordt hier geweerd,
van jong tot oud, van wit tot zwart,
al ben je vreemd of wat apart.

Dit hart is groot, maar soms ook klein, 
voor mensen die er niet meer zijn 
maak ik een extra kamer vrij,
ze horen er nog altijd bij. 

Slechts tweemaal klopte het voor twee, 
mijn kinderen draag ik altijd mee, 
de mooiste kamer is voor hen
zolang ik leef en ik er ben.

Soms klopt het hard, soms tikt het zacht, 
soms veert het op wanneer jij lacht, 
soms slaat de schrik er hard omheen, 
soms klopt dit hart voor jou alleen.

Wil je weer gaan, 't is jouw besluit ...
maar doe voorzichtig, kijk goed uit,
dit hart zal echt wel verder slaan,
haar deur blijft altijd open staan.


© Puntje juli 2014 



dinsdag 15 juli 2014

Hoofdprijs


Hoofdprijs


Zo stoer, zo knap, perfect gebekt,
plukte haar rozen onbaatzuchtig,
sportief, innemend, opgewekt,
maar over liefde sprak hij vluchtig.

Zij wilde hem en hem alleen,
zoals hij voor - en van haar plukte,
totdat haar spaargeld plots verdween,
 hij alles achterover drukte.

Blut, wilde ze hem liever lozen,
de parasiet, intens gemeen
-al had ze ooit voor hem gekozen-
blok aan haar welgevormde been.


Ze moest hem kwijt en zonder spijt,
molde ze hem ... met tussenpozen
schrobde het bloed uit het tapijt,
dumpte zijn korps tussen de rozen.


 © Puntje juli 2014 











vrijdag 11 juli 2014

Ego



Ego

Veel kaf en koren op de molen,
verbolgen vloek, verholen zucht,
naderend onheil hangt verscholen
als donderwolken in de lucht.

Striemende strijd, giftig geladen
tongen gedrenkt in gistend gal,
dwalen halsstarrig van de paden,
absurde hoogmoed voor de val.

Vergaloppeerde rancuneuze
verbaliserend ramp-duel,
zegt niet te temmen woordenkeuze,
begrip en empathie vaarwel. 

Puntje juli 2014

donderdag 10 juli 2014

Hondenweer



Hondenweer 


Verleden week was hij er nog,
-de buurvrouw had hem zelf gezien-
hij met zijn hond ... ze zwaaide toch 
om en nabij een uur of tien ...?

Maar geen respons, diep in gedachten, 
hij zag wat pips en heel misschien 
had hij de pest in ... op het weer, 
het regende, 't was bovendien

guur, ijzig koud ... ze zag hem rillen, 
die avond moet het zijn gebeurd, 
het is toch triest zo oud en eenzaam,
alleen een hond die om je treurt?

Ingrid Punt juli 2014