Pagina's

maandag 30 juni 2014

Déjà vu.


Déjà vu. 

Wanneer ik plotseling hoor fluiten, 
- het maakt niet uit wie, wat of waar -
 emoties moeizaam uit te sluiten,
verwarring ... zonder veel bezwaar

veert mijn hart op en maakt een dansje, 
bijzonder wonder ... is het heus? 
wellicht bestaat er nog een kans je 
staat ineens weer voor mijn neus.

Het fluiten staakt, rest nog de stilte
en ik? ik sta weer in het nu ...
geluid bevroren, zelfs mijn oren
misleid door wrede déjà vu. 

Ingrid Punt juni 2014




Slap gebral



Slap gebral

Hier ga ik geen gedicht aan wijden
en eindig al met het begin,
probeer de neiging te vermijden,
Ik dicht niet graag met tegenzin. 

Dan werken parels voor de zwijnen
als rode lappen op een stier
een kale kip valt niet te plukken
dus geen gedicht, gering vertier.

Als er een schaap over de dam is 
haal ik het beste paard van stal,
door al dat tasten in het duister
verval ik nog in slap gebral. 

© Ingrid Punt mei 2014


zaterdag 21 juni 2014

Einzelgänger






 Einzelgänger


Soms pas ik nergens bij of tussen,
ben tegendraads en lig dan dwars,
een vreemde eend, een einzelgänger,
van grote groepen ben ik wars.

'k laat mij niet in een hokje plaatsen,
gaat men me claimen ... ben ik weg,
van grote hordes kuddedieren
raak ik behoorlijk van de leg. 

Niet dat ik niet van mensen hou, 
maar soms is solitair mijn spel,
in teams, groeperingen of ploegen
raak ik behoorlijk in de knel.

Wil graag mijn eigen mening vormen,
de underdog steeds weer mijn vriend,
stoor me niet aan een anders normen, 
van regels ben ik niet gediend.

Mijn weg ... zo anders dan de jouwe,
vaak uit de pas, niet in 't gareel,
voor mij ben jij pas echt bijzonder ...
als ik mijn ruimte met je deel.

Ingrid Punt juni 2014







vrijdag 6 juni 2014

Migraine




Migraine


Er speelt een symfonieorkest
luid tussen beide ogen,
Vivaldi, Mozart en Chopin
met moeite te gedogen.

Tweede viool van laag allooi,
haar fijn besnaardheid klinkt best mooi
en brengt de harp -zich onbewust-
mijn hoofd melodieus tot rust.

Hard slagwerk, ho ... ik geef de geest,
nu is het wel genoeg geweest,
de pauken gaan nog even door,
mijn trommelvliezen, geen gehoor.

De dirigent -ik haat die vent-
is duidelijk in zijn element,
hij zweept hen op, en leidt vol vuur
-bonkende hoofdpijn, al een uur-

De akoestiek is magnifiek,
mijn holtes ongewild publiek,
na tuba, hobo, klarinet ...
genoeg gekweld, ik ga naar bed.

© Ingrid Punt juni 2014