Pagina's

woensdag 30 april 2014

Verstrikt

Verstrikt

De wind waait uit een valse hoek
veel rimpels op het water,
drama voert de boventoon
geen ruimte meer voor later,
verstrikt in helse eenzaamheid
de plussen en het minnen kwijt,
genegenheid al eeuwen zoek
wat rest ... is een gesloten boek.

© Ingrid Punt april 2014








maandag 28 april 2014

Kansloos

 

 Kansloos


'k Heb je geschrapt uit mijn verleden
met stille trom en zwaar geschut,
de bron van vreugde en voldoening
ligt kansloos, droog en uitgeput.

Een laatste stuip ... je spartelt tegen
en biedt halsstarrig tegenstand,
leek liefde puur, vriendschap een zegen,
jij bleek een slechte figurant.

Jouw woorden slaan niet langer wonden
wanneer mijn haan weer koning kraait,
laat hij jou uit, niet ongeschonden ...
de oogst van wat je hebt gezaaid.

© Ingrid Punt april 2014










dinsdag 22 april 2014

De laatste keer


De laatste keer


Mijn kam sleept door je grijze haren,
straks ben je weer een echte heer,
terwijl ik knip ... denk ik weemoedig,
wellicht is dit de laatste keer.

Een ogenblik, we zwijgen beiden
tevreden met dit samenzijn,
kon ik de klok nu maar verleiden,
die tikt maar door ... hard en vilein.

Jouw lokken glijden naar beneden
als puzzelstukjes op 't tapijt,
gelijk een blauwdruk van 't verleden,
jij hebt geen haast ... ik neem de tijd.

Want als jij straks bent moe gestreden,
zo onverwachts en niet gepland,
houd ik je bij me, in het heden,
herinner ik me dit moment.


© Ingrid Punt april 2014







maandag 21 april 2014

Kleurloos


Kleurloos


Zodra je leven kleurloos lijkt
en alles zit je tegen ...
je boekt een zonvakantie
maar er valt alleen maar regen.
een paraplu wil pinnen,
blijkt je pinpas geblokkeerd,
als je een eind gaat fietsen 
staat de wind altijd verkeerd,
zelf ben je zo attent maar toch 
vergeet men jouw verjaardag,
omdat hij altijd samenvalt
met één of andere feestdag. 
je jurk te strak, de soep te zout,
je nieuwe vriend blijkt toch getrouwd.
bekeuring en een lekke band,
frituur te heet, het huis in brand,
je tong te scherp, je kont te breed,
problemen heb je bij de vleet.
één troost, je hebt een wereldbaan,
dan word je toch ontslagen ...
de hond loopt weg, van nu af aan
kan jij niets meer verdragen.
dan wil jij je verhangen,
blijkt het touw weer veel te lang. 
een kogel lijkt je niets, je wil
geen bloed op het behang. 
nu echt ten einde raad grijp 
je snel naar een potje pillen,
die zijn tegen verstopping,
ook geen effect dat je zou willen.

Pfff ........

Bedenk dan maar, je bent 
totaal niets triester dan de rest,
het gras is nérgens groener
en het wordt vanzelf weer kerst.


Ingrid Punt april 2014
















vrijdag 18 april 2014

Schrale troost


"Michelangelo's Piëta in St. Peter's Basillica in Rome Italy"


Schrale troost


Ik wil je wiegen in mijn armen,
de frons, kus ik van je gezicht,
laat mij je troosten vol erbarmen,
totdat jouw wanhoop
 is verlicht.

Voor even zal ik voor je zorgen,
verdriet en tranen strijk ik glad,
want ook al houd je het verborgen,
jouw pijn heb ik nooit 
onderschat.

Helaas kan ik je niet meer helpen,
de kaarten zijn allang geschud,
het bloeden is niet meer te stelpen, 
mijn zorg en troost van 
weinig nut.

Laat alsjeblieft het leed verdwijnen
ik heb je liever vrij en blij
'k moet toezien hoe jij weg zult kwijnen,
een schrale troost ...
 't is niet aan mij.


Ingrid Punt april 2014


donderdag 17 april 2014

Vurig


Vurig

Ze schermt zich af van heel de wereld,
al is ze het alleen zijn moe,
verlies zo moeilijk te verdragen,
gevoelens laat ze niet meer toe.

Vaak heeft ze liefde mogen proeven,
werd haar gebed spontaan verhoord,
haar angst wist steeds te overwinnen,
 geluk tot in de de kiem gesmoord.

Toch mist zij warmte in haar leven,
de kilte in haar hart doet pijn,
die echte hartstocht is haar streven,
verlangt naar vurig samenzijn.

Gepassioneerd stelt zij zich open,
verhit, laat ze hem nooit meer gaan,
maar moet het met de dood bekopen,
ze trouwde met een pyromaan.

© Ingrid Punt april 2014










maandag 7 april 2014

Klik

Klik


Soms kom je iemand tegen, 
dan is er plots die 'klik...'
je spreekt dezelfde woorden,
kijkt met dezelfde blik.

Hun geur is zelfs herkenbaar,
met twee voel jij je één,
zit op hetzelfde level,
bent samen nooit alleen.

Een wereld van herkenning,
zo eigen en vertrouwd,
het zat niet in de planning,
maar als je 't goed beschouwt ...

zeer schaars en een groot wonder,
zingt zelfs hetzelfde lied,
uniek en heel bijzonder ...
" Met jou heb ik dat niet!"


© Ingrid Punt april 2014