Pagina's

maandag 3 maart 2014

Moe



Moe


Mijn moeder waant zich onbespied, 
haar blik dwaalt af naar het verleden
toen ze nog alles samen deden, 
haar lach verhult een groot verdriet. 

Haar blik ... nog steeds naar hem op zoek
zijn dood heeft sporen nagelaten, 
al heeft ze het niet in de gaten, 
voor mij is zij een open boek...... 

Al wil ze graag, ze weet niet hoe,
hoe kun je eenzaamheid verdragen, 
die vraag zal altijd blijven knagen. 
ze houdt zich goed maar is zo moe.

Hun liefde was als goede wijn,
't gemis wordt erger met de jaren,
ze wil zich zo graag bij hem scharen
en dan voor eeuwig samen zijn.


© Ingrid Punt maart 2014



3 opmerkingen: