Pagina's

dinsdag 25 februari 2014

Nachtelijk avontuur



Nachtelijk avontuur

Het is al laat en ik kan niet slapen,
draai me nog maar een keer op mijn linkerzij.
Verkeerde keus zo zal spoedig blijken, mijn 
lief’s gesnurk komt nu wel heel erg dichtbij.

Wanhopig besluit ik wat schapen te tellen,
één, twee, drie, drup -  ergens hoor ik een kraan -
morgen de loodgieter maar weer eens bellen,
-heb ik het gas nu wel uitgedaan?-

Gerommel, gedender, een naderende trein,
voorin een coupé leest Fien een goed boek.
Waar gaat ze heen, misschien wel Berlijn
naast haar zit haar vriend, Joost uit Bennebroek.

Joost kijkt naar buiten, zit zich te vervelen,
hij neemt nog maar eens een slokje fris.
Hou nu toch op, wie kan het iets schelen,
dus laat ik de trein weer voor wat hij is.

Twee uur al, nog kan ik de slaap niet vatten,
behalve dan mijn linkerarm ...
buiten lawaai van twee krolse katten,
het dekbed wordt me nu ook veel te warm.

Een vroege vogel zingt luid zijn lied,
dat uitgeslapen stuk verdriet,
getelde schapen worden biggen,
ga ik er uit of blijf ik toch liggen?

Mijn lief’s gesnurk gaat me irriteren
-familiedrama, een man vermoord-
morgen gewoon weer vroeg uit de veren,
gooi snel mijn agressie weer overboord.

De kerkklok slaat, het is al drie uur,
draai van mijn rug naar rechterzij,
lig wat te staren naar de muur en naar 
een verschrikkelijk stom schilderij.

Een vliegtuig vliegt over, vakantiegeluid,
pak mijn koffertje in en mijn koffertje uit,
die zwarte slippers mag ik niet vergeten, Joost boos 
-Fien wil even niets meer van hem weten.-

Terwijl dat gesnurk nu een boom heeft geveld,
blijf ik me vergapen aan een kudde schapen,
bij duizend toch eindelijk uitgeteld … maar helaas, 
tot op heden kan ik nog niet slapen.
  
Fien is inmiddels bij hoofdstuk zeven ...
weg met dat kussen, krijg pijn in mijn nek,
mijn rode bikini, waar is die gebleven,
denk dat ik maar eens aan de noodrem trek.

Gezoem van een mug, draai snel terug op mijn rug,
natuurlijk, dat kreng heeft me toch al gestoken.
Mijn oogleden zwaar en de slaap komt nu vlug,
de wekker loopt af en ik voel me gebroken.


© Ingrid Punt juli 2013

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen