Pagina's

woensdag 3 december 2014

Brandend



Brandend 

Mijn bloedend hart viel niet te stelpen, 
jij brak het wreed en dat deed pijn ...
toch was de pijn snel te verhelpen
toen 't brandend maagzuur bleek te zijn.

Puntje november 2014 

zondag 23 november 2014

Eerste dansles


Eerste dansles

Twee stappen voorwaarts,
drie passen opzij,
die hand in mijn taille
trekt mij dichterbij.

Mijn jurk voelt onwennig,
zijn boordje te stijf,
'k wil afstand bewaren
van dat vreemde lijf.

Zijn hand in de mijne 
voelt zweterig aan,
hij wil zo graag leiden
ik kan hem wel slaan.

Hij zegt, 'ik heet Mark
en ik vind jou wel leuk'
ik vind hem een hark en 
ontdek plots een kreuk

in zijn broek, fout gestreken
en dat leid zo af, 
Mark danst uit de maat,
sleurt mij mee in zijn 'g'draf.

Hij is druk met tellen,
één, twee, cha-cha-cha...
gehannes, gestuntel,
gestruikel, daarna ... 

trapt hij op mijn tenen,
gevloek, rode kop,
zo kan ik niet dansen
dus stap ik weer op.

Puntje november 2014

vrijdag 14 november 2014

Maassluis trilogie deel 3




Maassluis 3 trilogie deel 3 

Mijn nichtje uit Maassluis,
heeft nu een nieuw fornuis,
ze moest het overwegen,
die andere sprak zo tegen,
wat tegengas vond ze wel best,
maar op den duur raak je gestrest
van zo een grote muil, dus 
ging hij bij 't grof vuil.

Puntje november 2014







Maassluis trilogie deel 2




Maassluis trilogie deel 2

Mijn nichtje uit Maassluis
is terug uit 't gekkenhuis ...
na 't zien van al die gekken
wilde ze weer vertrekken,
ze had het door vanaf 't begin,
een goed gesprek zat er niet in,
ze is weer veilig thuis,
en praat met haar fornuis.

Puntje november 2014

dinsdag 11 november 2014

Punt






Punt

De naam is Punt, gewoonweg Punt,
een andere naam mij niet gegund,
ik werd er vroeger mee gepest,
vandaag de dag bevalt hij best.

Geen dubbel of beletselteken
-drie op een rij- ach ... ook zoiets,
die accolade mag ontbreken,
een spatie    zegt uitsluitend niets.

Tegen die punt dus geen bezwaar,
want komma, is zo'n twijfelaar en op 
een schreeuwend uitroepteken,
raakt men uiteindelijk uitgekeken!

O, apostrof had nog gekund,
très chic bij puntje vergeleken,
toch zijn mijn voorouders bezweken
voor simpel en eenvoudig punt.

Dus is het Punt, gewoonweg Punt
of Puntje als men het verkleinde,
werd ik er vroeger mee gepest?
nu vind ik hem gewoon het einde.

Puntje november 2014











maandag 10 november 2014

Tante Riek





Tante Riek

Gezelligheid is weer bijeen
want tante Riek ging plotseling heen,
zo leuk elkaar weer eens te spreken
nadat ze eindelijk is bezweken...
hoera, hoera, op tante Riek
altijd aanwezig en nooit ziek,
nu ligt zij moederziel alleen
en zal een volgend keer ontbreken.

Puntje november 2014

zondag 9 november 2014

Droom




Droom

Zoals jij ligt te slapen, 
een lach kleurt jouw gezicht,
het trillen van je wimpers 
beschrijft een mooi gedicht ...
een filter aan gordijnen
strooit zonlicht op je haar,
jaagt nacht naar het verleden,
de wekker staakt bezwaar.
een zucht ontsnapt jouw lippen,
verraadt de mooiste droom
waar geen engel aan kan tippen,
dus kus ik met wat schroom,
de blossen op je wangen
en lief je warme huid,
sereen en onbevangen ...
-wat is dat voor geluid?-
??????

Puntje november 2014


http://nl.wikipedia.org/wiki/Snurken












zaterdag 8 november 2014

Surfing


Surfing

"Hallo;" begroet ik buurman,
hij zet zijn koffers neer, 
"Zo ... lekker op vakantie?"
-voel de latente sneer-
want buurman is een etter,
wrang, misselijk stuk verdriet,
stoer toont hij mij zijn surfplank,
de vuile hypocriet..
"en dan een flink eind
zwemmen buur?"
vraag ik net iets te vlug,
want met een beetje mazzel,
zie ik hem nooit 
meer terug.

Puntje november 2014










donderdag 6 november 2014

Schoenmaker


Schoenmaker 

Na veertig zolen, zestig hakken,
begon hij aardig in te kakken,
hoe hij het vol hield -niet te rijmen-
gelukkig viel er veel te lijmen.
De damp die vrij kwam was funest,
maar 't lappen ging nu opperbest. 
Nog acht paar schoenen op de leest,
ach, schoenen lappen ... 
één groot feest.

Puntje oktober 2014

Vlinders


Vlinders

Wind speelt door mijn hoofd
en kriebelt langs kuiten,
de zon kust frivool 
haar en hart vogelvrij, 
mijn stem geurt lavendel
zet bloemetjes buiten,
al is het oktober 
het vlindert in mij.

Puntje oktober 2014


Lavendel


Lavendel

Wanneer de weide purper kleurt,
de einder naar lavendel geurt
met zachte wolken in het blauw
mijn wereld -die ik blind vertrouw-
in dit idyllisch schilderij 
wil ik jou naast me aan mijn zij, 
lopen we samen hand in hand,
jij bent hier met een reden want
een dag duurt nooit een eeuwigheid,
ook deze, snel verleden tijd.

Zodra ik weer lavendel ruik
en plots in het verleden duik
zal ik ons beiden missen.
een geur blijft een herinnering
die niet valt uit te wissen,
dus gaat ze in een enveloppe
-er hoeft niet eens een zegel op-
en leg haar op het stapeltje
onafgemaakte zaken,
zodat ik deze mooie dag 
met heel veel liefde en ontzag,
nog even aan kan raken.

Puntje november 2014


Rust



Rust

Zonder mes op de keel
zei hij eigenlijk niet veel,
uren gingen voorbij
zonder dat hij iets zei.

Ook al was er gebrek aan
een diepgaand gesprek,
tijdens hun samenzijn
voelde zij zich best fijn.

Rustig zaten ze daar,
star en strak bij elkaar,
op die bank aan het plein,
stil en zwijgzaam te zijn.

Omdat zij hem niets vroeg
was er stilte genoeg,
geen verhaal ... zonder woord
bleef de rust onverstoord.

Met het mes op je keel
zei hij nog steeds niet veel ...
maar misschien onbewust,
vond zij toen juist haar rust.

Puntje november 2014

zondag 2 november 2014

Sensueel



Sensueel

Er hangt iets van verkoudheid in de lucht en in mijn keel,
een hese stem, een tranend oog,
mijn neus houdt het niet lang meer droog,
ik hoor je zeggen; 'boeien!'
nee, niet echt sensationeel,
toch heb ik wel een punt waar ik 
mee worstel en mee speel,
een hese stem is sexy en klinkt
heel erg sensueel,
bedank me dus maar hartelijk
als ik mijn virus deel.

Puntje november 2014 


woensdag 29 oktober 2014

Destructief

Destructief

Een vloek, een sneer ... je gaat tekeer,
sloopt, tiert en brult, 't is ieders schuld, 
breek af, vernietig elk gevoel,
jouw razernij mist nooit zijn doel.
Heel destructief speel jij weer quitte, 
maskeert daarmee een groot verdriet, 
trap van je af ... met eigenhaat
weet jij jezelf het meest geschaad.

Puntje oktober 2014


maandag 27 oktober 2014

Harde hand



Stefan Heilemann

Harde hand

Met de deurknop in haar handen
slaat de twijfel in haar jas,
hangt het lood zwaar in haar schoenen, 
iets van spijt vult traag haar tas. 

De herinnering weegt zwaar,
zoals de geur van zijn sigaar,
zijn zachte lach ... zijn harde hand,
-dat laatste koste haar een tand-

Moeizaam gaat de voordeur open
-zijn dode lijf blokkeert de weg-
met één tand minder bleef ze hopen,
hardleers ... dat was zijn grootste pech.

Hij brak haar hart, haar tand, haar neus ... 
en liet haar eigenlijk 
geen keus.

Puntje oktober 2014

vrijdag 24 oktober 2014

Dilemma's

Dilemma's 

Een tube tandpasta, ach ja ...
ik kan er uren naar staan turen,
goed lees ik de beschrijving na,
het moet goed schoon, maar mag niet schuren. 
Gevoelig tandvlees, prettig smaakje,
zo geeft mijn tandarts -met dat haakje- 
steeds weer een ander wijs advies, 
maar antitandsteen ... bah ... smaakt vies!
Wie, wat of welke moet ik kiezen,
bang om mijn kiezen te verliezen,
stel ... dat ik de verkeerde kies.
Daarna de shampoo aan de beurt,
volume, glans, roos, stijl of krullen,
de rijen drie maal afgespeurd...
welk mankement moet ik verhullen.
Och, ik word gek van zoveel keus,
sta met mijn handen in het haar,
gespleten, droog, vet of poreus,
ik ben en blijf een twijfelaar.
Dan naar de deo .........

ja ... dag!!!


Puntje oktober 2014 

donderdag 23 oktober 2014

Scharrelkippenboerderij

Scharrelkippenboerderij

Vrij en blij, werkte zij,
tevreden op de boerderij 
werken, eten, slapen, tucht
en soms een zucht- dat gaf weer lucht. 

Ondanks haar lelijkheid was zij 
een zeer begeerlijke partij,
dankzij haar pluimveehouderij
was hij er als de kippen bij.

Haar blik dwaalt af over het land,
ach, liefde was nooit relevant,
na wat geklooi tussen het hooi,
volgde de trouwerij ... 't was mooi ... 

Zo trok haar leven haar voorbij
er kwamen ook geen kinderen bij,
gescharrel blijft een zwaar karwei,
eenzaam ... maar blij met ieder ei. 


Puntje oktober 2014






maandag 6 oktober 2014

Sprookje


Sprookje 

Ergens in een heel ver land
was iets opmerkelijks aan de hand,
er was geen krant en geen tv,
de mensen leefden pais en vree.

De koning leed een duur bestaan 
waar hij gewoon zijn gang kon gaan,
er was geen wrevel en geen haat,
want 't volk wist van de prins geen kwaad.

Na zijn ontbijt -thee en beschuit,
de koning liet zijn hondjes uit-
vond hij 't geluk ... het is me wat ...
zomaar ... onder een eikenblad.

Zijn vrouw -een nuffige prinses-
propte de vondst snel in een fles,
kraaide, haar mond nog vol bonbons,
"Geluk is nu alleen van ons!"

Het volk werd triest, kommer en kwel,
zonder geluk vaart niemand wel,
het lachen was het plebs vergaan,
leefden een somber zwaar bestaan.

De koning had geen flauw idee ...
vrouwlief zat er totaal niet mee,
't geluk stond duurzaam aan hun kant,
het kwam niet uit -er was geen krant.

Zijn oma zat met kromme tenen,
als zij 't gepeupel hoorde wenen
gaf ze gehoor, hoefde geen tolk,
zij stond veel dichter bij het volk.

Op zekere dag, vrij ongewoon ...
streek zij heel zacht over zijn kroon
"mijn jongen, heus ... ik kan niet velen, 
dat jij 't geluk zelfs niet kunt delen." 

Brak snel de fles en riep "bevrijd!
een koning die zijn volk misleidt
is absoluut niet toegewijd."
Prinses en koning bleven nukkig
't volk leefde lang en zéér gelukkig.

Puntje oktober 2014








maandag 29 september 2014

Psyche


Psyche

Als ik ontwaak uit boze dromen 
of als de slaap weer niet wil komen
tussen het slapen en het waken
'dat onherbergzaam vaag gebied'
vraag ik me af -heel even maar-
want hoe lang kenden wij elkaar ...
zou jij misschien nog aan me denken
vraag jij je af -wellicht heel even-
is de herinnering gebleven,
... ik vraag me af ...

Puntje september 2014


Honger


Honger

Poes ligt te zonnen in de tuin,
heeft honger van haar staart tot kruin
iets verderop hupt vrij en blij
een tjilpend musje naderbij.

Verrek, denkt poes, een lekker musje,
jij bent voor mij, hé mus ... ik lus je,
poes sluipt en tijgert door het gras,
geeft blijk van haar goed jagersras.

De mus, nog lang niet voor de poes,
hoort tussen 't groen geroezemoes,
na slim gedrentel veert ze op,
negeert de sluwe kattenkop.  

Hoe 't verder ging?
poes zit te mokken
en vult haar maag met
kattenbrokken. 

Puntje september 2014 

Vaarwel

Vaarwel


De ogen strak gesloten,
het lichaam koud en stijf,
natte lappen in mijn handen
strelen zacht jouw oude lijf.

Dit lijf, zo dood ... zo weerloos
en mij zo welbekend,
verbreekt nu zachtjes alle banden,
sinds dat jij er niet meer bent.

Broos ... liefdevol en teder,
verlaat zorg en pijn dit vel,
spoelt jouw leven door mijn vingers
in sereen, vredig vaarwel.

Puntje september 2014

dinsdag 23 september 2014

Thuis


Thuis

Een dak, een vloer, vier kamers
met ramen en een deur,
wat plantjes in de vensterbank,
een schilderij - in kleur.

Vier stoelen aan een tafel,
o, en koffie -vers gezet-
een bank, een bed, wat foto's,
een douche en een toilet.

Op zich niet echt een wonder,
een koelkast, een fornuis,
voor mij toch héél bijzonder,
met jou ben ik hier thuis.

Puntje september 2014



maandag 1 september 2014

De juiste snaar

De juiste snaar

Geraakt of niet,
geluk, verdriet,
een zin, een woord,
het slotakkoord.

Waarom, waarmee?
echt geen idee,
gevoel, moment,
jeugdsentiment.

Instinct weerklinkt
als rede zinkt
en elk obstakel
langzaam slinkt.

Zie ... voel verband,
niet langs de kant,
maar middenin,
vanaf 't begin.

Biedt troost, ontwaakt
stom ... welbespraakt,
geef je gehoor
en juist daardoor,

raak je voorwaar,
zonder misbaar,
heel ongemerkt
de juiste snaar.

Puntje 1 september 2014





Reflectie



Reflectie

Ze zeiden dat het wennen zou,
dat tijd de wond zou helen,
het verder leven zonder jou
niet meer zoveel zou schelen.

Ze zeiden dat er met gemis
écht heel goed valt te leven,
ondanks dat als alles anders is,
't verdriet eerst moest doorleven.

Ze zeiden ... ach, men zegt zoveel,
ik zou, ik zal, ik moet ...
natuurlijk wil men troosten,
die intentie is ook goed.

Soms zijn er van die dagen,
-bijna hadden ze gelijk-
maar 'k zie nog jouw reflectie
als ik in de spiegel kijk.

Puntje 1 september 2014


zondag 31 augustus 2014

Miskend talent

Miskend talent

Soms voelde hij zich zwaar verloren
tussen de schuifdeuren bij Miep,
dan kwam hij op, fris en geschoren,
bracht een chanson en met een zwiep

zwaaide zijn pantalon de zaal in,
pontificaal in hemd en slip,
hij kreeg aversie aan die onzin
en ook zijn Miep keek vaker sip.

Karig publiek -dat driftig klapte-
desondanks bleef het vrij banaal,
waarna hij nog wat moppen tapte,
maar 't trok nog steeds geen volle zaal.

Een flitsend snelle filmcarrière ...
van kinds af aan zijn grote droom,
die schuifdeur vormde zijn barrière,
hield de ambitie strak in toom.

Puntje augustus 2014





  



De laatste druppel



De laatste druppel

Het leven valt niet altijd mee
soms zit het mee, soms zit het tegen
en schijnt de zon voor iedereen,
alleen bij jou uitsluitend regen.

Bedroefdheid valt met stromen neer
te veel, te vaak alleen maar zeer
teleurgesteld, ja keer op keer
zoveel verdriet, je kunt niet meer...

Je huilt jezelf een oceaan,
zou heel de wereld nu vergaan
het laat je echt Siberisch koud,
alsof er niemand van je houd.

Daar zit je ... in je diepste dal,
niets, jubel of trompetgeschal,
de emmer staat al uitgestald
voor als de laatste druppel valt.

Puntje augustus 2014


woensdag 27 augustus 2014

Vleugellam


Vleugellam

Ach, ik kwam mezelf weer tegen
op de dijk van Durgerdam, 
met zo'n gure wind en regen,
uitgeput en vleugellam.

Bliksem -vloek- hagel en donder,
sneeuw ontbrak er nog maar aan,
wie zei; 'fietsen is gezonder.'
fietste vast altijd ruim baan.

Mijn verwoede enthousiasme 
hielp me hier geen ene sier ...
met de spieren in een spasme,
maar geen eindstreep in 't vizier.

Eindelijk droog, de wind ging liggen
-hijgende verzopen kat-
confronterend en beschamend
hoeveel conditie ik niet had.

Puntje augustus 2014




zondag 24 augustus 2014

De Bob




De Bob

Oom Bob valt met de deur in huis,
vaak fietst hij langs ... niet als geroepen, 
zit je net lekker voor de buis 
een bak met chippies leeg te snoepen. 

Ik zucht en hij ploft op de bank,
-hij is al jaren aan de drank-
'wat zal het zijn oom, bier of wijn?'
kijkt ie me aan met een venijn...

'Doe mij maar fris, ik drink niet meer!
Ach, toe... vooruit, voor deze keer...
maar niet zoveel, een heel klein beetje,
 want ik moet straks nog rijden weet je.'

En hup, daar gaat hij, 1,2,3 ...
de drank nog goed onder de knie,
voor ik het in de gaten kreeg
was hij goed zat ... de flessen leeg. 

Daar zit je ... drank en chips zijn op,
zegt Bob verdwaast, met houten kop
'Ik denk dat ik weer opstap mop,
jij fietst, ik ga wel achterop.'

Puntje augustus 2014 










zaterdag 23 augustus 2014

Brand


Brand

De wereld brandt en ik kijk toe, 
de leiders heersen en verdelen,
niet dat het mij niets meer kan schelen,
maar 'k ben de mensheid even moe.

Maakt men zich druk om zwarte piet,
terwijl er kinderen creperen
omdat hun ouders niet bekeren,
ver van ons bedleed boeit hen niet. 

Scandeer een leus die anderen krenkt,
de tolerantie ver te zoeken,
religie moesten ze vervloeken
als dit ons rust en vrede schenkt.

Maar haat ontkiemt, geil en wellustig
plaveit zijn weg naar heiligheid,
slapen wij argeloos en rustig
gedrenkt in valse veiligheid.

De wereld brandt en ik ben moe,
rijp voor een onbevlekt begin,
'k droom tegen beter weten in
en zou bij god niet weten hoe.

Puntje augustus 2014





donderdag 21 augustus 2014

Hazenslaapje




Hazenslaapje 


Geen vaste grond onder je voeten
als al je energie verdween,
houvast grondig afgebrokkeld, 
één voor één en steen voor steen. 

Sta je naakt met je gevoelens
in open veld geëtaleerd,
schrikken vogels van jouw aanblik,
de lijster heeft zijn lied verleerd.

Sleep tragisch verder op je tandvlees, 
vermoeide suffe marionet,
voelt je zo zo, net op het randje,
vandaag is het niet je van het.

Ziet niet meer hoe de hazen lopen
in dit rampzalig cabaret,
geen enkel antwoord op je vragen... 
ga dan eens lekker vroeg naar bed. 

© Puntje augustus 2014 

zondag 17 augustus 2014

Oppervlakkig


Oppervlakkig

Soms stelt het leven je teleur,
veranderingen zag je amper,
het oppervlak verhulde schamper
die kleine nerf blijkt diepe scheur.

Niets van gemerkt het ging te snel,
neem het voor lief en laat het los,
soms ben je simpelweg de klos
in een stom oppervlakkig spel.

Vertrouwen ... niet langer bestand
tegen de schijn, je speelt op veilig, 
geen enkel mens -leuk, lief of heilig- 
staat ooit volledig aan jouw kant.

Puntje augustus 2014







maandag 4 augustus 2014

Gaza



Gaza

De maan is hemelsbreed te zoeken,
er is geen ster die naar hen lacht,
wreed, oorverdovend klinkt de stilte,
in een verziekte donkere nacht.

Hier helpt geen doekje voor het bloeden,
de wond te groot, de pijn te diep...
veel dieper dan ooit deed vermoeden,
vreet haat zich verder in 't geniep.

Hun onschuld en hun jeugd gestolen
hoop op verzoening voelt misleid,
hun zoetste dromen zijn verscholen,
wellicht tot in de eeuwigheid.

Zij roept haar kinderen en om vrede
maar vooralsnog volgt geen gehoor,
het staakt het vuren zal niet duren,
het bloedvergieten gaat maar door.

Geschillen niet te overbruggen
wraak ... onbekend maakt onbemind,
de strijd beslecht over de ruggen
van moeders met een stervend kind.

O god ... of Allah hoort hen aan,
dit is niet meer voor mensenhanden,
wees alstublieft met hen begaan,
voordat de wereld op zal branden.

Copyright Puntje augustus 2014

woensdag 23 juli 2014

Waanzin


Waanzin

Het huilt in mij, het schreeuwt in mij, 
het krijst, het gilt, het vloekt in mij,
verdriet en wanhoop laat ik vrij
en woede krijgt de overhand,
nu zonder reden en verstand
een dwaas de wapens financiert,
waardoor de waanzin zegeviert.
de idioot het recht hanteert,
van het verleden niets geleerd.
zijn mijn gedachten dicht bij hen,
een mens in wie ik mij herken,
is pijn te scherp, ligt 't noodlot vaag
en machteloos zwaar op de maag.
heeft onschuld weer de prijs betaald
als wij als mens hebben gefaald.

Puntje juli 2014




woensdag 16 juli 2014

Mijn hart

Banksy


Mijn hart 


Mijn hart staat altijd op een kier,
geen sluitingstijd en geen portier,
ben je nieuwsgierig, schroom dan niet, 
want vooroordelen heb ik niet.

't gezelschap is hier gemêleerd,
geen sterveling wordt hier geweerd,
van jong tot oud, van wit tot zwart,
al ben je vreemd of wat apart.

Dit hart is groot, maar soms ook klein, 
voor mensen die er niet meer zijn 
maak ik een extra kamer vrij,
ze horen er nog altijd bij. 

Slechts tweemaal klopte het voor twee, 
mijn kinderen draag ik altijd mee, 
de mooiste kamer is voor hen
zolang ik leef en ik er ben.

Soms klopt het hard, soms tikt het zacht, 
soms veert het op wanneer jij lacht, 
soms slaat de schrik er hard omheen, 
soms klopt dit hart voor jou alleen.

Wil je weer gaan, 't is jouw besluit ...
maar doe voorzichtig, kijk goed uit,
dit hart zal echt wel verder slaan,
haar deur blijft altijd open staan.


© Puntje juli 2014 



dinsdag 15 juli 2014

Hoofdprijs


Hoofdprijs


Zo stoer, zo knap, perfect gebekt,
plukte haar rozen onbaatzuchtig,
sportief, innemend, opgewekt,
maar over liefde sprak hij vluchtig.

Zij wilde hem en hem alleen,
zoals hij voor - en van haar plukte,
totdat haar spaargeld plots verdween,
 hij alles achterover drukte.

Blut, wilde ze hem liever lozen,
de parasiet, intens gemeen
-al had ze ooit voor hem gekozen-
blok aan haar welgevormde been.


Ze moest hem kwijt en zonder spijt,
molde ze hem ... met tussenpozen
schrobde het bloed uit het tapijt,
dumpte zijn korps tussen de rozen.


 © Puntje juli 2014 











vrijdag 11 juli 2014

Ego



Ego

Veel kaf en koren op de molen,
verbolgen vloek, verholen zucht,
naderend onheil hangt verscholen
als donderwolken in de lucht.

Striemende strijd, giftig geladen
tongen gedrenkt in gistend gal,
dwalen halsstarrig van de paden,
absurde hoogmoed voor de val.

Vergaloppeerde rancuneuze
verbaliserend ramp-duel,
zegt niet te temmen woordenkeuze,
begrip en empathie vaarwel. 

Puntje juli 2014

donderdag 10 juli 2014

Hondenweer



Hondenweer 


Verleden week was hij er nog,
-de buurvrouw had hem zelf gezien-
hij met zijn hond ... ze zwaaide toch 
om en nabij een uur of tien ...?

Maar geen respons, diep in gedachten, 
hij zag wat pips en heel misschien 
had hij de pest in ... op het weer, 
het regende, 't was bovendien

guur, ijzig koud ... ze zag hem rillen, 
die avond moet het zijn gebeurd, 
het is toch triest zo oud en eenzaam,
alleen een hond die om je treurt?

Ingrid Punt juli 2014






maandag 30 juni 2014

Déjà vu.


Déjà vu. 

Wanneer ik plotseling hoor fluiten, 
- het maakt niet uit wie, wat of waar -
 emoties moeizaam uit te sluiten,
verwarring ... zonder veel bezwaar

veert mijn hart op en maakt een dansje, 
bijzonder wonder ... is het heus? 
wellicht bestaat er nog een kans je 
staat ineens weer voor mijn neus.

Het fluiten staakt, rest nog de stilte
en ik? ik sta weer in het nu ...
geluid bevroren, zelfs mijn oren
misleid door wrede déjà vu. 

Ingrid Punt juni 2014




Slap gebral



Slap gebral

Hier ga ik geen gedicht aan wijden
en eindig al met het begin,
probeer de neiging te vermijden,
Ik dicht niet graag met tegenzin. 

Dan werken parels voor de zwijnen
als rode lappen op een stier
een kale kip valt niet te plukken
dus geen gedicht, gering vertier.

Als er een schaap over de dam is 
haal ik het beste paard van stal,
door al dat tasten in het duister
verval ik nog in slap gebral. 

© Ingrid Punt mei 2014


zaterdag 21 juni 2014

Einzelgänger






 Einzelgänger


Soms pas ik nergens bij of tussen,
ben tegendraads en lig dan dwars,
een vreemde eend, een einzelgänger,
van grote groepen ben ik wars.

'k laat mij niet in een hokje plaatsen,
gaat men me claimen ... ben ik weg,
van grote hordes kuddedieren
raak ik behoorlijk van de leg. 

Niet dat ik niet van mensen hou, 
maar soms is solitair mijn spel,
in teams, groeperingen of ploegen
raak ik behoorlijk in de knel.

Wil graag mijn eigen mening vormen,
de underdog steeds weer mijn vriend,
stoor me niet aan een anders normen, 
van regels ben ik niet gediend.

Mijn weg ... zo anders dan de jouwe,
vaak uit de pas, niet in 't gareel,
voor mij ben jij pas echt bijzonder ...
als ik mijn ruimte met je deel.

Ingrid Punt juni 2014







vrijdag 6 juni 2014

Migraine




Migraine


Er speelt een symfonieorkest
luid tussen beide ogen,
Vivaldi, Mozart en Chopin
met moeite te gedogen.

Tweede viool van laag allooi,
haar fijn besnaardheid klinkt best mooi
en brengt de harp -zich onbewust-
mijn hoofd melodieus tot rust.

Hard slagwerk, ho ... ik geef de geest,
nu is het wel genoeg geweest,
de pauken gaan nog even door,
mijn trommelvliezen, geen gehoor.

De dirigent -ik haat die vent-
is duidelijk in zijn element,
hij zweept hen op, en leidt vol vuur
-bonkende hoofdpijn, al een uur-

De akoestiek is magnifiek,
mijn holtes ongewild publiek,
na tuba, hobo, klarinet ...
genoeg gekweld, ik ga naar bed.

© Ingrid Punt juni 2014

zaterdag 31 mei 2014

Superheld

Superheld


Mijn vader -echt een superheld-
kon goed relativeren,
verjoeg de beren van de weg
die ons trachten te deren.

Gepest, gevallen, triest of ziek,
hij grapte kolderiek, ludiek,
kapotte knie, geen centje pijn.
het grootste leed kreeg ons niet klein.

Als hij niet floot, zong hij een lied,
dan brak de zon door ... weg verdriet,
met gekke teksten -zelf bedacht-
doorspekt met humor grootgebracht.

Gepokt, gemazeld, positief,
nam hij een tegenslag voor lief.
ging voor de uitkomst ... het geheel,
misère deed hem niet zo veel.

Mijn superheld ... hij is niet meer,
maar heb ik pijn of hartenzeer,
dan komt mijn erfenis van pas,
ik fluit en zing ... relativeer. 

© Ingrid Punt  mei 2014

donderdag 29 mei 2014

Weldaad

Weldaad

Rokjes, jasjes, zij aan zij,
kruidige lavendelgeur,
't blijft een weldaad voor 't humeur,
keurig, fleurig, vlekkenvrij.

Zie ze hangen, schoon en fris,
kleur bij kleur, wat een genoegen,
je hoeft zo'n kast niet door te ploegen 
met verbeten ergernis.

Jurkjes, broeken, scherpe plooi,
koel katoen naast zachte zijde, 
hiermee kun je mij verblijde,
mijn kast is 'n klere-zooi.

© Ingrid Punt mei 2014


Impertinent

 


Impertinent 


Impertinente vragen, 
ik stel ze graag en vaak.
nieuwsgierig, vol interesse, 
al is het niet mijn zaak.

O, wat een leuke schoenen, 
waar heb je die gekocht? 
maar zijn ze je niet iets te klein?
 - ga ik kort door de bocht -

Ben jij wel écht gelukkig? 
je oogt behoorlijk zuur...
misschien toch naar die fitnessclub 
 vanwege je postuur?

Naar welke kapper ging je
en wanneer maakt hij het af?
natuurlijk weer geen antwoord, 
ik zie ze denken "maf!"

Soms is het even wennen 
en voelt men zich gegriefd,
met impertinente vragen
maak ik me niet geliefd. 

Al lijkt het op bemoeizucht 
als ik vraag naar jouw gebrek ... 
toch is het een begin van 
een verhelderend gesprek.

© Ingrid Punt mei 2014





woensdag 21 mei 2014

Splinters

Splinters

Ruw, pluk ik splinters uit mijn ziel,
schreeuw ... huil en lik mijn wonden,
koester de pijn van eenzaamheid,
als boete voor mijn zonden.

Inktzwarte dagen, eindeloos ...
zwak licht, vaag, troebel zicht,
hoop en vertrouwen op de vlucht
broos, wankel evenwicht.

Sompige mist kruipt langs mijn lijf,
dreigt mij te absorberen,
de kilte knijpt woest in mijn vel,
ik kan me niet verweren.

De zon breekt door, blij ... onverwachts
verlicht zij donkere dagen,
schildert weer kleur in mijn bestaan,
geeft hoop en stelt geen vragen.


© Ingrid Punt mei 2014