Pagina's

zondag 1 december 2013

Duizend doden



Duizend doden

Vannacht sterf ik weer duizend doden
voortdurend kijk ik op de klok,
hij is te laat, ik peins me suf ...
wat had hij aan toen hij vertrok. 

Hij had  toch even kunnen bellen,
in elke hoek schuilt nu gevaar
als hij straks thuiskomt ... echt geloof me,
dan zijn pas écht de rapen gaar.

-Misschien bij vrienden blijven slapen-
heb ik hem wel gedag gezegd?
probeer mezelf bijeen te rapen
hij komt vanzelf wel weer terecht.

Of zal ik hem nu op gaan sporen
straks ligt hij ergens dood ... voor lijk,
een lekke band, mobiel verloren,
want als ik bel volgt 'geen bereik,'

Hoor in de verte, een sirene ,,,
natuurlijk loopt het niet zo'n vaart,
zijn vader slaapt, snurkt rustig verder,
ach ja ... hij heeft hem niet gebaard!

Welk drama kan ik nog verzinnen,
'dank god' ... de sleutel in het slot,
blij houd ik angst en woede binnen.
"Hoi mam, weltrusten ... ik ben kapot."


© Ingrid Punt december 2013







2 opmerkingen:

  1. Ze herkenbaar ! Hartstikke goed verwoord, deze angstgevoelens !!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Mieke, tja, ik denk dat alle moeders daar wel in meer of mindere mate last van zullen hebben. ;-)

      Verwijderen