Pagina's

dinsdag 12 november 2013

Ziek, zwak, misselijk



Ziek, zwak, misselijk

Mia was verbijsterd,
zij werd zo vaak geteisterd,
door uitslag, bulten, zweren,
die haar kwamen bezeren.

Haar vrienden waren zeer begaan
en droegen fruit en bloemen aan.
Het zal je maar gebeuren, ze bleven
na een tijdje weg, dat is toch te betreuren.

Ze had er zelf niet om gevraagd,
wanneer een ziekte je belaagd
ben je niet te benijden, vooral als niemand
je geloofd wanneer je zo moet lijden.

Haar dokter, hij beweerde,
dat zij echt niets mankeerde.
‘Het zit tussen je oren’  ze was de 
wanhoop nu nabij en voelde zich verloren.

Zij nam er geen genoegen mee,
symptomen waren op  tv,
een pijntje hier, een bultje daar,
dat dikke oog, dat doffe haar.

Haar huisarts had zich vast vergist,
ze wilde naar een specialist.
want deze dokter onbenul
noemde haar ziekte ‘flauwekul’

De specialist bleek zeer bekwaam,
haar kwaal kreeg eindelijk een naam.
de uitslag was haar niet ontgaan,
dus zat ze daar, heel zelfvoldaan.

‘Gelukkig’… zei ze opgelucht,
‘het is gewoon een wonder...
nu nemen ze me serieus, 
mijn ziekte die bestaat dus heus, 
ik ben een hypochonder.’


© Copyright Ingrid Punt November 2012

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen