Pagina's

vrijdag 4 oktober 2013

Vrij



Vrij

Vannacht zat jij weer naast me ... 
gewoon hier aan mijn zij,
je praatte en je lachte, 
en zei; "ik ben nu vrij." 

Ik kon het niet geloven, 
de dood had je gehaald ... 
jij kon het niet verklaren, 
- wellicht was je verdwaald -

Maar niets leek je te deren. 
jij had dit zelf bepaald. 
en tijd zou het ons leren, 
het sterven achterhaald. 

Je zei; “vergeet het aardse, 
het is van geen belang. 
ik kan nu alleen maar stralen, 
en ben niet langer bang.”

Je moet er in geloven
en voelen bovendien,
soms praat ik tegen doven
dan laat ik me even zien ...

in sterren, lied of geuren,
een vlinder of een veer
zal je troosten in je treuren
ook al ben ik er niet meer.

En dus zat jij weer naast me ... 
gewoon hier aan mijn zij. 
je praatte en je lachte, 
en zei; "ik ben nu vrij......" 



© Copyright Ingrid Punt februari 2012

12 opmerkingen: