Pagina's

donderdag 10 oktober 2013

Ode aan jou


Ode aan jou...

Hoe moet ik het omschrijven ...’t gevoel dat mij nu raakt…
wij hebben door de jaren heen al zoveel meegemaakt,
de pieken en de dalen die bij het leven horen,
als wij niet samen waren voelden wij ons pas verloren.

Het spoor soms even bijster, het pad soms even kwijt,
elkaar toch blijven steunen, maar het koste even tijd,
we bleven samen lachen,vaak was het met een traan,
de humor die we deelden deed het verdriet vergaan.

Verstand komt met de jaren, we weten wat we willen …
nog steeds diezelfde liefde, maar nu met wat verschillen.
“Wij zijn niet meer dezelfde, wat ouder en doorleeft
en kunnen écht genieten van wat het leven geeft.”

Een lief om op te bouwen die er altijd voor je is,
op wie je kunt vertrouwen, ook bij een hindernis,
een thuis, veilige haven, maakt het leven tot een feest,
nooit meer te hoeven zoeken, het is er altijd al geweest.

Misschien zijn we iets grijzer, maar een ieder die ons ziet,
kan het alleen beamen, elkanders favoriet,
zo met elkaar verweven, het lot heeft het bepaalt
niet even maar voor ‘t leven ... totdat de dood ons haalt.

Het is dus te verklaren hetgeen dat ik nu voel,
maar niet te evenaren ik heb nog maar één doel,
met jou voor altijd samen, ik durf de strijd wel aan,
om samen oud te worden, nooit meer alleen te staan.


© Copyright Ingrid Punt 3 Mei 2012






Geen opmerkingen:

Een reactie posten