Pagina's

maandag 28 oktober 2013

Kant




Kant

Wat was ze blij toen hij haar vroeg
-leerde hem kennen in een kroeg-
haar meisjesdroom "een witte bruid
met lange sleep" komt eindelijk uit.

Als dochter van mevrouw van Eert
-die haar het klossen heeft geleerd-
maakt ze een jurk van eigen hand,
geheel van kant, de nieuwste trant.

Kantklossen zit haar in het bloed,
alleen haar meetlint werkt niet goed,
al is haar kloswerk een begrip,
bij ’t altaar staat ze in haar slip.

Haar tante fluistert in haar oor…
-zelf heeft ze het nog niet zo door-
ze schreeuwt nu moord, ze gilt nu brand,
staat in haar nakie aan de kant.

‘Nu weet ik dus wat er aan schort,
mijn kanten  trouwjurk is te kort!'
haar bruidegom -niet erg galant -
verlaat gehaast het kerkelijk pand.

Vertrekt zelfs naar het buitenland,
hij laat haar zitten, in haar kant,
een mooi jong ding werd naar verluid
zijn nieuwe kant en klare bruid.

 Verstoten bruid was radeloos
-dat hij zomaar een ander koos-
ze kloste en ze kloste door,
totdat ze haar verstand verloor.

Nu was zij zelf dus zwaar de klos
en gooide alle klossen los,
ze had zich niet meer in de hand,
dus maakte zij zichzelf van kant.


©Copyright Ingrid Punt januari 2013 



2 opmerkingen: