Pagina's

zondag 27 oktober 2013

Dooddoener






Dooddoener


Dat was het dan, het boek is uit,
wat tromgeroffel tot besluit,
veeg het verdriet van je gezicht
ga nu naar huis en demp het licht.

De hel breekt los, de hemel splijt, 
ik ben de klos maar heb geen spijt,
het is niet goed, het is niet fout,
uiteindelijk voelt de dood vertrouwd.

Mijn metgezel vanaf dag één,
hij bleef en liet me nooit alleen,
zag ik hem eerst als het gevaar ...
tijd bracht ons nader tot elkaar.

Hij oefende terwijl ik sliep
de dood ... trouw bij me ... in 't geniep
dat onverklaarbaar vreemd object.
had veel geduld, toonde respect.

Zo heeft hij mij nooit opgegeven
uiteindelijk kreeg hij wat hij wou
was niet behept met medeleven
dus ook geen reden voor berouw.

Voor wie me lief had en wie niet,
verspil geen tijd aan loos verdriet,
eens komen wij elkaar weer tegen, 
dus leef, geniet, "Op hoop van zegen."

Dat was het dus, een laatste zoen,
ik zou het zó weer overdoen,
al leek het soms een hels karwei,
het leven schoot aan mij voorbij.

Wanneer je morgen wakker wordt,
besef ... het leven is te kort ...
dus altijd lief zijn voor elkaar
tenslotte is het einde daar.




© Ingrid Punt oktober 2013



1 opmerking:

  1. Knap hoor zo mooi geschreven en ik heb deze gave helaas niet en daarom ben ik er trots op dat jij mijn zus bent ! xxx

    BeantwoordenVerwijderen