Pagina's

woensdag 18 september 2013

Compassie


Compassie

Je zal toch maar een goudvis zijn, 
dom ... zwemmen in een kom. 
ik heb er zo'n compassie mee, 
en vraag me af waarom ... 

de vissersbond heeft ooit bedacht; 
- een vis heeft geen gevoel,- 
zie jij weleens een vis die lacht? 
hij houdt een strakke smoel,

waarmee men eigenlijk zeggen wil, 
'een vis moet niet zo zeuren.' 
dat doet hij niet, hij houdt zich stil
maar ik ... ik zie hem treuren. 

hij kijkt verveeld, maar zwemt ... 
dat scheelt, aldoor hetzelfde rondje
misschien dat ik het me verbeeld,
hij roept me ... kijk, dat mondje!

en zie hem denken keer op keer... 
"ik heb een déjà vu!"
dan zwemt hij verder zonder meer, 
't is harteloos en cru. 

het is dat hij geen handjes heeft, 
dan zou hij hulpeloos zwaaien. 
weer kijkt hij smekend... help me, 
anders ga ik naar de haaien.'

mijn meelij krijgt de overhand, 
ik pak de kom gedwee. 
en door erbarmen overmand 
kiep ik hem in de plee. 

een laatste knipoog -hij kijkt blij- 
dan druk ik op de knop. 
en met een béétje hulp van mij, 
kiest hij het ruime sop.




Copyright © Ingrid Punt Juli 2011





1 opmerking: